Blog

Ashley Madison en de menselijke maat.

Ashley Madison en de menselijke maat.

Ashley Madison.

 

Menigeen zal nog nooit van de website Ashley Madison hebben gehoord, totdat die in het nieuws kwam. De website, waar men op zoek kan gaan naar mensen die naar erotisch avontuur verlangen staat gehost op een server van Ecatel in Amsterdam. Het bedrijf staat geregistreerd in de UK, maar heeft zijn hoofdbureau in Den Haag. De site wordt ook wel de vreemdgangers-site genoemd. Het lijkt daarmee op de Nederlandse website Second Love. Hackers wisten op 11 juli jl 45 gigabyte aan data van Ashley Madison binnen te hengelen. Zo belandden de gegevens van onder meer 600 Nederlanders op straat.

 

Principe of geldelijk belang.

 

De hackers van de site hadden, naar eigen zeggen, een nobel doel. Ashley Madison had namelijk een grote database aangelegd van klantgegevens. Dat was de hackers een doorn in het oog, immers die gevoelige informatie zou zomaar gehackt en dus openbaar gemaakt kunnen worden. Om dat te bewijzen voerden de whizzkids de hack zelf maar uit en zetten die database online. Echter, met een addertje onder het gras. Elke bezoeker kan nu zijn of haar gegevens uit die database laten verwijderen, maar dan wel tegen betaling. Is het klantaccount door hen verwijderd dan kunnen de acties van de klant nog elders rondzwerven in de database. Ook die kunnen door de hackgroep weggewerkt worden. Maar uiteraard…. Tegen betaling!

 

Slapende leden.

 

Ashley Madison provoceert graag. Hun slagzin luidt dan ook: "Het leven is kort, ga eens vreemd". Een dergelijke slogan maakt nieuwsgierig en met allerhande websites kom je pas echt te weten hoe het werkt als je al bent geregistreerd en ingelogd. Alle leden hoeven derhalve nog niet per definitie actieve leden te zijn. Iedere bezoeker van Hookers hoeft geen hoerenloper te zijn. Nieuwsgierigheid kan al bevredigd zijn door het inwinnen van informatie.

 

Nep.

 

Een ander punt, als het gaat om persoonsgegevens die van internet afkomstig zijn, is de onbetrouwbaarheid van de informatie. Op het web doen hele volksstammen zich anders voor dan wie ze werkelijk zijn. Een nickname is maar zo verzonnen, een foto is in een paar seconden van Google gekopieerd, kortom: identiteitsfraude is aan de orde van de dag. Ook is het niet uit te sluiten dat de ene persoon de ander een hak wil zetten. Zo zou de ex-premier van Engeland, Tony Blair, de website ook hebben bezocht. De kans dat dit niet klopt, is aanzienlijk. Later onderzoek van de database leverde op dat de mannelijke leden werden genept. Zij dachten een afspraakje met een dame te kunnen maken. De accounts van de vrouwen waren evenwel vrijwel zonder uitzondering fake. Reden: er meldden zich simpelweg bijna geen vrouwen aan op Ashley Madison.

 

De menselijke maat.

 

Er zijn paren die er een vrije relatie op na houden. Dit betekent veelal dat seksuele activiteit buiten het huwelijk is toegestaan. Dat kan via Ashley Madison of Second Love gaan. Echt sprake van vreemdgaan is het niet, omdat hier wederzijdse goedkeuring in het spel is. Publicatie van klantgegevens is hier laakbare bemoeienis met iemands levensstijl. Bekendmaking van gegevens is in dat geval een ernstige inbreuk op de privacy.

 

Bij andere paren loopt de relatie mogelijk niet zoals gewenst. Dat zou op seksueel vlak kunnen zijn. Een (tijdelijke) oplossing buiten de deur zoeken zou men als oplossing hebben kunnen bedacht. Ook hier heeft niemand ook maar iets mee te maken.

 

Is meneer of mevrouw dan stiekem op de website aan het rondsnuffelen? Oh oh, dat is me toch een schande! Nee, als dat in het geniep moet is dat zielig! Je zult toch een relatie hebben die niet zo open is dat kinderachtig gedrag nodig is om aan het gerief te komen. Ik heb met dit soort mensen te doen. Ook omdat carriëres hiermee gebroken kunnen worden. Raar maar waar, in diverse gevallen leidt een promiscue levensstijl in de vrije tijd tot ontslag op het werk. Maar gegevens kunnen lezen op één of andere website, wat heeft een mens daar dan aan?

 

Schandpaal.

 

Het nieuws over Ashley Madison wordt gebracht in de zomer. Het is komkommertijd en iets dat smeuïg is, komt goed uit. De brave burger verkneukelt zich achter de kijkbuis en vraagt zich af of meneer de buurman soms ook die website wel eens heeft bezocht. Het verbaast me hoe graag mensen zich op nieuws storten dat slecht uitpakt voor een ander. Internet is een wereldwijde schandpaal geworden, waarnaar het eenvoudig tomaten en rotte eieren gooien is. Laten zij die deze bedorven vruchten het eerst oppakken nu vaak niet gespeend zijn van enige kennis en niet verder komen dan klok en klepel. En laten de Ashley Madison-hackers hun nobele bedoeling smakeloos hebben verkwanseld, door geld te vragen van hun slachtoffers! Zouden zij zich bekommeren om de twee zelfmoorden, die uit de publicaties zijn voortgekomen? Of de afpersingszaken?

 

Closer Together.

 

Wachten met een oordeel vellen is in deze snelle maatschappij niet iedereen gegeven. Toch zou tot tien tellen en het leven met mildheid bezien de mensheid Closer Together brengen. Moet men dan websites verbieden die mensen tot vreemdgaan aanzetten? Mijn stelling is dat een relatie allang kapot is (indien er geen sprake is van een open relatie, zoals bedoeld in de vijfde alinia) als een partner zich aangetrokken voelt om liefde en erotiek buiten de deur te zoeken. Websites verbieden is dan niet meer dan een achterhoedegevecht. De politieke partij SGP deed een dappere poging mensen voor te houden het niet bij Second Love te zoeken, maar aan de relatie te werken. Echter met averechts effect. Het ledental van de website groeide na die publiciteit van 400.000 naar 600.000 leden. And is still counting. Op de lijst van Ashley Madison komen overigens nogal wat kerkleiders voor. Zij blijken gewone mensen. Wijzen met het beschuldigende vingertje geeft derhalve geen pas, daar klanten van vreemdgangers-sites te vinden zijn onder alle lagen van de bevolking. Van deze kant daarom geen waardeoordeel. Hooguit de raad: bezint eer ge begint… 

 

Jan Weeber

©210th

Share this
Older Post Newer Post