Blog

Brenda De Vries, fotografe voor 210TH

Brenda De Vries, fotografe voor 210TH

Brenda De Vries is een succesvol fotografe te Amsterdam. Klik hier voor haar website. Ze heeft vele prijzen voor haar werk gewonnen en heeft een divers aantal bedrijven en bladen, die zij tot haar opdrachtgevers kan rekenen. Eén daarvan is 210TH The Erotic Lifestyle Brand. Haar foto’s zijn te vinden bij Art op de website van 210TH, hetgeen een aanduiding is van de kunstzinnige stijl, luxe en bijzondere kwaliteit. Een nadere kennismaking.



Brenda De Vries is geen juf of zuster geworden, maar fotografe. Hoe komt dat zo?

Eigenlijk wilde ik modeontwerpster worden. Maar een 'veilige' keuze heeft me naar het toen zo gehete Mr. Koetsier (HTS Confectie) gebracht, tegenwoordig heet dit AMFI. Direct na het afmaken van deze opleiding besloot ik dat ik iets creatiefs moest gaan doen. Ik opende de gouden gids en mijn oog viel op Fotogram. Mijn nieuwe hobby was geboren. Drie jaar lang heb ik cursussen gedaan en uiteindelijk heeft mijn docente mij gestimuleerd om de Foto Academie te gaan doen. Op mijn 29ste studeerde ik hier af. En sindsdien heb ik nooit meer het gevoel gehad dat ik aan het werk was.

 

Je besteedt aandacht aan het hele fotografische proces, van concept tot eindproduct. Kun je dat wat nader toelichten?

Als klanten mij benaderen komen ze bij een soort van "one-stop-shop" terecht. We bespreken het concept, ik denk mee. Ik doe zelf de productie, ik stel selecties modellen voor, ik koop de visagisten en stylisten in, regel de eventuele locatie etc. etc. Ook doe ik zelf de retouche van de beelden, dat besteed ik niet uit. Vandaar 'van concept tot eindproduct'.


Je hebt een heel scala aan opdrachtgevers. Hoe bouw je dat op?

Tijdens de Foto Academie werkte ik als traffic manager bij reclame bureau bsur. Dit heeft er voor gezorgd dat ik artdirectors leerde kennen. Sommige van hun gaven me ook feedback op mijn werk als ik er om vroeg. Soms vroegen ze me om even wat "test" fotografie voor klanten te doen. En zo is het langzaam gegroeid. Art directors gaan bij andere bedrijven werken, je leert er meer kennen via sociale contacten, en zo groeit de olievlek langzaam maar gestaag. Eigenlijk gaat alles via via en “word of mouth”.


Er staan nogal wat nominaties en gewonnen prijzen achter je naam. Wat doet dat met de mens die je bent?

Het is heerlijk om erkenning voor je werk te krijgen. Maar ik realiseer me wel degelijk dat je werk gewoon overgeleverd is aan een specifieke jury en hun mening. Dus het is leuk, maar er worden zoveel prijzen uitgegeven bij sommige 'wedstrijden' dat ik het ook niet al te serieus neem.


Hoe ben je in contact gekomen met 210TH en waarom heb je besloten voor dit erotische merk te fotograferen?

Sofie Rockland heb ik ontmoet terwijl ik voor Easy Comfort, een jassenmerk, fotografeerde. En we werkten samen die dag. We hadden meteen een klik. Toen ze uiteindelijk voor zichzelf begon heeft ze gevraagd of ik voor haar de fotografie wilde doen. En dat leek mij heel spannend om te gaan doen.


Er rust nog altijd iets van een taboe op erotiek. Hoe kijk je daar als fotografe tegenaan?

Voor mijn gevoel rust er binnen de fotografie zelf weinig taboe rond erotiek. Kijk naar Penthouse, Playboy etc. Er heerst helaas wel taboe op blote tepels als je kijkt naar de regels van Instagram, Facebook en andere sociale netwerken van Amerikaanse bodem. Dat vind ik jammer en overdreven puriteins. Erotiek en taboe in een grotere context is inderdaad nog steeds aan de hand. Ik vermoed dat de kerk en het idee dat het lichaam vies is en dit zo enorm doordrenkt is
in onze maatschappij hier de schuldige is. En dus worden erotische zaken nog steeds als beschamend ervaren. Daarom ben ik blij dat 'Fifty shades of grey' deze taboe op een interessante manier lijkt open te breken.


Wat komt er allemaal bij kijken als je een foto als hiernaast gaat maken?

Het is misschien makkelijker om het over de hele serie te hebben. We hebben het tenslotte in één dag geschoten. Het begint allemaal met het idee van een soort van "filmstills", situaties waarin iets gebeurt wat 'closer together' ondersteunt. Voordat we gingen fotograferen hebben Sofie en ik eerst de locatie bekeken en gekeken wat de mogelijkheden waren. Op de dag zelf ga je met het hele team, inclusief modellen, styling en visagie aan de gang. Eerst bepaal je de plek, je brainstormt een beetje met z'n allen over de situatie die we willen creëren. Aan de hand van de aanwezige kleding maken we keuzes in kleding die het beste past. Daarna kijken we of het haar en de make up wel of niet aangepast moeten worden omdat het wel of niet bij de situatie past. Lichten worden neergezet, evt props erbij gehaald en dan gaat het om de modellen en hoe ik ze regisseer. Een kleine zoektocht naar wat "goed" voelt.


De missie van 210TH is mensen Closer Together te brengen. In hoeverre draagt jouw werk (bij aan) hetzelfde thema?

Dit vind ik een moeilijke vraag. Veel van mijn werk is bedoeld als reclame en in opdracht, waar de opdrachtgever bepaalt wat de boodschap in het beeld moet worden. Dit varieert natuurlijk enorm en is afhankelijk van het merk waar ik voor fotografeer.

Ik hoop met de serie voor 210th dat we mensen te inspireren om 'closer together' te geraken. En hopelijk nog meer met een nieuwe serie beelden die er hopelijk snel gaat komen.


Tot slot: men zegt “there’s more to the picture than meets the eye”. Met andere woorden: wanneer is een foto een echte “Brenda De Vries-foto?”.

Hahahahahaha.... dat is een hele goede vraag. En is ook erg moeilijk te beantwoorden door mijzelf. Voor mij geldt, het is een Brenda de Vries als mijn gevoel klopt. Ik denk dat andere mensen deze vraag beter kunnen beantwoorden. De beelden die het dichtst bij me staan zijn de series "black-on-black" en "white-on-white". Het zijn naakten die ik beschilderd heb met bodypaint, op zoek naar nieuwe vormen van het vrouwelijke lijf. Bodypaint heeft hier de functie van 'photoshop" overgenomen. Ik hou van vervreemding en illusies.

 

©210TH

Share this
Older Post Newer Post