Blog

Closer Together en de dominee.

Closer Together en de dominee.

Aan het begin van elk jaar is het woord aan 210th-columnist Jan Weeber. In de blog „Schrijver voor 210th“ stelde hij zich voor, in „Een jaar later“ komt vooral de missie van 210th aan bod. Nu er drie jaar voorbij zijn, en er op deze website bijna honderdveertig blogs van zijn hand zijn gepubliceerd gaat hij dieper in op de slogan Closer Together.

Drie jaar later en nog steeds schrijf je over erotiek. Slaat de verveling al toe?

Als het gaat om schrijven over erotiek alleen, dan zou de kans daarop reëel zijn. Niet dat er geen nieuws zou zijn om over te schrijven, maar erotiek alleen, dat is niet altijd spannend om over te schrijven. Daarom ben ik blij dat de missie Closer Together er is. Bij mij moet er altijd een fundament zijn waarom ik iets doe. Een reden waarom. Is dat er niet, dan zie ik al gauw de zinloosheid ergens van in en verslapt de belangstelling. Echter: Closer Together is actueler dan ooit, zeker na alle ellende die het wereldnieuws het afgelopen jaar zo heeft beheerst.

Wat heeft het wereldgebeuren met die missie te maken?

210th is een erotisch lifestylemerk. Maar de missie ervan, Closer Together dus, gaat veel verder. Het gaat erom dat mensen respect voor elkaars eigenheid hebben, dat je mag zijn wie je bent, maar de ander ook. Het klinkt verheven, alsof ook 210th een politieke beweging is, maar dat is het juist niet. Het is meer wens, een hoop dat mensen elkaar niet zo aanvliegen om wissewasjes, dat je naast elkaar kunt leven ondanks verschillen, dat je elkaar niet tot last, maar tot vreugde bent. Vanuit die houding kun je mooie dingen met elkaar bereiken. Communicatie is het toverwoord hierin.

Je lijkt wel een dominee!

Als ex-leerkracht hoop ik niet al te belerend over te komen, maar het klopt wel dat wil je iets bereiken je door moet doorzetten en geen instant resultaat moet verwachten. En dus zul je bereid moeten zijn je verhaal honderden keren te herhalen. Niet als „zo moet het“, maar wel als optie. Daarbij: het klopt dat ik christelijk ben, maar juist van het type „leven en laten leven“. De twijfel hoort bij geloof en wie er niet aan wil, even goede vrienden.

Schrijven over erotiek en gelovig zijn, gaat dat samen?

Absoluut! Zo is het meest overgeslagen boek uit de bijbel, Hooglied, een boek dat gaat over erotiek. In hoofse bewoordingen zou je bijna zeggen dat het pornografisch van aard is. Geen wonder als je bedenkt dat het Jezus zelf was die zei dat alles in het leven dient te gaan over liefde. Nee, ik begrijp niet dat hier zo ongemakkelijk over gedaan wordt. Niet in kerkelijke kringen, maar ook niet daarbuiten. Wat dat betreft is er weinig verschil.

Hoe bedoel je dat laatste?

Ik heb het idee dat we vroeger veel vrijer over erotiek spraken dan nu het geval is. De komst van conservatieve groeperingen in onze maatschappij heeft dat bevorderd. Ik heb ooit op voetbal en basketbal gezeten. Daar douchten we gewoon bloot. Tegenwoordig houdt men de onderbroek aan. De dwingende manier waarop diverse richtingen hun standpunten proberen op te leggen doet me denken aan de manier waarop de christelijke kerken dat in mijn jeugd deden. Ik hoop dat ook nu het conservatieve in onze maatschappij zich zal door ontwikkelen naar ruimdenkendheid, maar ik ben bang dat daar weer veel tijd en strijd voor nodig is.

Die strijd is nog niet gestreden?

Zeer zeker niet. Als je ziet hoe de LGBT gemeenschap nog altijd wordt bejegend. Het is nota bene riskant om als homoseksueel stel hand in hand over straat te gaan. Hoe ver zijn we dan? Waarom haalt niet iedereen, voor wie dit niet de praktijk is, gewoon de schouders op? Laat een ander toch in zijn of haar waarde! Je zou het ook anders kunnen zien. Zo ben ik zelf ontzettend hetero (er klinkt een lach), maar is het niet mooi dat anderen, die dat niet zijn, ook de liefde vinden? Wees blij dat ze niet al knokkend over straat gaan! Dat vrouwen in hun eentje nog altijd niet veilig over straat kunnen gaan is trouwens een eeuwenoud bewijs dat de strijd om respect bij lange na nog niet voorbij is.

En dat is Closer Together?

Voor mij wel ja. Het minste wat je kunt doen is de ander respecteren zoals die is. Het als wonen in een flatgebouw. Je kunt vrienden met je buren zijn, maar dat is geen must. Elkaar niet tot last zijn is dat wel. Closer Together is dus ook realisme. En realisme is dat er ook een open communicatie nodig is om elkaar te willen begrijpen. Voor een koppel is dat de weg om tot elkaar te komen en elkaar lief te hebben. Natuurlijk kan het zijn dat je elkaar ook wel eens moet corrigeren. Maar bij Closer Together horen geen verwijten. Het is heel goed mogelijk om, in plaats daarvan, elkaar tips te geven. Juist dat is liefde, omdat je elkaar wilt zien groeien.


De moraal van dit verhaal?

Dat klopt, dat laatste zou je zo op kunnen vatten. Er zijn veel dingen in het leven die nu eenmaal gaan zoals ze gaan. Maar Closer Together met elkaar worden is een bewuste keuze. Je gaat ervoor of niet. Wie eenmaal de weg naar elkaar heeft ingezet, merkt echter dat die route bezaaid is met kleine cadeautjes. Je moet enkel de moeite nemen om ze op te pakken. De dominee in mij zegt dan: laat die kans niet liggen!

©210th

Share this
Newer Post