Blog

EROTIEK IN DE MULTICULTURELE SAMENLEVING.

EROTIEK IN DE MULTICULTURELE SAMENLEVING.

Vrijages.

Hoeveel bedpartners heb jij gehad? Ergens in een relatie stellen geliefden, opgegroeid in het rijke Westen, elkaar die vraag. Ze zijn op zoek naar elkaars verleden. Elkaar leren kennen is het doel, daar niet alleen karakter, opvoedingsmilieu en gebeurtenissen bepalen hoe iemand reageren kan, maar ook de culturele of religieuze achtergrond. De vraag heeft echter ook iets angstigs in zich. Ondanks dat het meemaken van allerhande vrijages, komt het toch niet goed over als een partner tussen de lakens met een reeks aan tijdelijke geliefden feest heeft gevierd. Oorzaak is dat als er meer dan seksualiteit is tussen twee mensen de exclusiviteit van de daad een rol gaat spelen. Niet alleen lust, maar ook liefde komt aan bod. Dan is het niet altijd eenvoudig om het verleden te laten rusten.

Consumeren.

Er is een tijd geweest dat er met seks werd gewacht totdat een huwelijk was voltrokken. Hoewel er met name in orthodox religieuze gemeenschappen dit nog altijd voorkomt, is het niet meer gangbaar. Vooral op jongere leeftijd kunnen veel jongens en meiden liefde en seks helemaal scheiden. Zij consumeren als het ware het geslachtsverkeer. Of het nu op vakantie op Ibiza is, of bij de studentenvereniging, seks is iets geworden dat er bij hoort als eten en drinken. Op zich heeft het als gunstig effect dat voor- en afkeuren daardoor worden verkend, maar tegelijkertijd wordt de exclusiviteit de das om gedaan. Daarbij speelt ook dat jongens en meiden verschillend worden beoordeeld. Een jongen met veel ervaring wordt stoer gevonden, een meisje wordt als onzedelijk afgeschilderd. Niet alleen in uitheemse culturen, ook bij autochtone Nederlanders is dat zo.

Opvoeding.

Tijdens de opvoeding krijgen veel jonge mensen seksuele voorlichting. Daarbij worden de kinderen uiteenlopende waarden meegegeven. In een streng religieus gezin wordt het lichaam “een tempel van god” genoemd. De bedoeling hiervan is dat zoon of dochterlief wacht met seks, zodat het lichaam “rein” aan de toekomstige partner getoond en gegeven kan worden. Dat lijkt erg ouderwets, maar een afgeleide daarvan vinden we ook terug bij hen die juist niet gelovig zijn. De boodschap is dan dat je moet voorkomen een “afgelikte boterham” te worden. “Je bent niet van iedereen, ga niet met Jan en alleman naar bed”, zijn zinnen die ook in niet-religieuze kringen worden gebezigd. Het lijkt goede raad, maar de achterliggende reden komt niet aan bod. Waarom moet je je beperken in het aantal bedpartners? Hoe zit het met zelfbeschikkingsrecht over eigen geest en lichaam?

Pieken en dalen.

De huidige tijd leent zich voor een uitvoerig seksleven. Er zijn middelen te over om ongewenste zwangerschap te voorkomen, en de periode dat HIV en Aids opkwamen ligt inmiddels alweer jaren achter ons. Onderzoek heeft in elk geval het succes opgeleverd dat het een chronische aandoening is geworden maar mee te leven valt. Dat maakt dat de tijden zijn veranderd, zoals de ontwikkeling altijd met pieken en dalen verloopt. Ooit in het Victoriaanse tijdperk was seksualiteit buiten het huwelijk verboden, na de seksuele revolutie werd seks juist vrije liefde genoemd, na de opkomst van Aids was voorzichtigheid geboden, zodra het gevaar enigszins was geweken werden partners weer vrijer en onvoorzichtiger. Met de opkomst van de multiculturele samenleving zijn we weer behoudender geworden. We zien gesluierde vrouwen op straat, enigszins bloot geklede vrouwen worden nageroepen, na het voetballen wordt er gedoucht met de onderbroek aan, homoseksuele mannen en vrouwen durven niet hand in hand over straat te gaan.

Bevochten.

De vrijheden zijn ons in Nederland niet aan komen waaien. Vrouwen hebben hard voor hun rechten moeten strijden bijvoorbeeld. Zij kregen pas in 1919 actief kiesrecht. De uitvinding van de anticonceptiepil (vanaf 1969 op recept verkrijgbaar!) veroorzaakte de seksuele revolutie in de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw. Een revolutie die alleen plaatsvond in het industriële Westen. Ook op religieus gebied leidde die tot een losmakingsproces. Dolle Mina’s streden voor de legalisering van abortus, iets dat in kerken tot discussies leidden, maar buiten het Westen simpelweg als doodzonde werd en wordt beschouwd. Doordat veel kerken hun onschendbare status verloren kwam ook seksueel misbruik aan het licht. Het Westen verloor haar onschuld, maar won aan waarheid.

Culturen.

Nu Nederland een multiculturele samenleving is geworden moeten de verschillende bevolkingsgroepen proberen samen te leven. Het is logisch dat autochtone Nederlanders hun bevochten vrijheden verdedigen en afkalving daarvan niet dulden. Aan de andere kant is het logisch dat zij die van elders komen het moeilijk vinden die seksuele vrijheden te begrijpen. Het wordt gezien als losbandigheid door de religies waar zij mee leven. Zij die minder streng in de leer zijn proberen zich wel in te leven, maar stappen in die richting worden door orthodoxe gelovigen dan weer als afvalligheid gezien. Het gaat nog decennia duren voordat het proces van aanpassing aan elkaar echt succesvol zal zijn. Dat is op zich niet erg, culturen hoeven elkaar immers niet te overtuigen van het eigen gelijk. Als de grondhouding maar een leven en laten leven kan zijn.

Closer Together.

Er wordt geregeld gesteld dat minderheden zich maar moeten aanpassen. Maar waaraan is dan niet altijd duidelijk. Er lijkt geen land te zijn waar er zoveel uitzonderingen op regels bestaan. Daarbij is het maar de vraag of aanpassing wel altijd leidt tot de beste oplossing. Als iemand met de regel geen seks voor het huwelijk leven wil, dan moet hij of zij dat eigenlijk gewoon zelf weten. Als iemand een swinger wil zijn, ook goed. Het lastige zit in die gebruiken die in het Westen niet worden getolereerd, maar wel onderdeel zijn van de uitheemse culturen. Besnijdenis van jongens en meisjes bijvoorbeeld. Of dat vrouwen minder rechten hebben dan mannen. Dat vrouwen maagd moeten blijven tot hun huwelijk, waar mannen inmiddels de markt flink hebben verkend. Kortom, Closer Together samenleven is op papier een stuk eenvoudiger dan in de praktijk. Voor een vredig bestaan is dat toch de enige oplossing, ook al kost dat zeeën van tijd.

Jan Weeber.
©210th
Share this
Older Post Newer Post