Blog

HET BESTE VOOR HEBBEN MET DE ANDER.

HET BESTE VOOR HEBBEN MET DE ANDER.

Ego.

Een baby stopt alles in de mond. Zo ontdekt het de eigen omgeving en komt het tegemoet aan de zuigdrang die het van nature heeft meegekregen. En komt moeders borst of de zuigfles niet op tijd, dan zet het een keel op, niet mis te verstaan voor ouders en directe omgeving. Maar ook als het geen honger of dorst heeft, doet het dat. De letterlijke schreeuw om aandacht. Aandacht voor zichzelf wel te verstaan. Vader of moeder voor de vraag stellend: heeft onze kleine nou dorst, of is het gewoon aandacht trekken? Het spreekt voor zich dat als de fles net gegeven is en het kind nog steeds huilt, dat het geen honger kan zijn. Is het verder geheel gezond verklaard, dan is het duidelijk: het laat zijn of haar willetje zien. De strijd om de macht in huis is begonnen.

Koekje.

Het kind mag rond met de koekjes. De visite kletst door elkaar heen dat het een aard heeft. Straks zullen er nog maar twee koekjes op de schaal blijven liggen. Eentje voor hem zelf en de ander voor zijn zusje. Als hij zijn ooms, tantes en verdere familie langs is geweest, blijkt het exact te kloppen. Twee koekjes staren hem begerig aan. Een gaaf exemplaar en eentje waar een heel stuk af is. Zal hij die laatste aan zijn zusje geven, terwijl hij onzichtbaar voor haar die grote alvast van de schaal haalt, of toch niet. Er ontstaat een dilemma, een tweestrijd die rechtstreeks voortkomt uit het egocentrisme dat zijn leven heeft gekenmerkt als baby.

Supermarkt.

Ze drentelt tussen de schappen door met haar karretje. Alles wat daar in ligt aan voedsel beschouwt ze als haar eigendom, ook al is er nog niet voor betaald. Wee degene die het waagt om iets uit dat wagentje te pakken. Ze kijkt nog eens op haar boodschappenbriefje en ziet daar staan: twee pakken melk. Bij de zuivelafdeling aangekomen staan daar de pakken melk in nette rijen opgesteld in het koelvak. Ze neemt het voorste pak van de plank en bekijkt de houdbaarheidsdatum. Niet veel later schuift ze nog meer pakken opzij, want achter op de plank, zo weet ze, staan de aller nieuwste pakken. Die zijn er vanmorgen pas neergezet. Heeft ze er daar twee van bemachtigd, zet ze de eerste pakken weer op hun plaats. Die zijn niet voor haar, die moeten andere klanten maar mee naar huis nemen.

Ik-maatschappij.

In de vorige eeuw was het woord solidariteit een begrip, dat bij elke kabinetsformatie een rol speelde. Het ziekenfonds, het ouderenbeleid, de staatsbedrijven, het gezamenlijk optrekken bij demonstraties, het wij-gevoel speelde een grote rol. Toen vrouwen op gingen komen voor hun rechten realiseerden ze zich al gauw dat ze groepsgewijs sterker stonden. Nu de meeste rechten zijn bevochten is het gezamenlijke verdwenen en is de maatschappij veel meer individualistisch geworden. De invloed van organisaties, verenigingen en kerken is nog maar marginaal. We weten zelf wel wat goed voor ons is. Een ander zoekt het maar uit, zorg lekker voor jezelf en let niet op mij. De ik-maatschappij is geboren. Als ik er voor mijzelf maar uithaal, wat voor mij van waarde uit is. Of men ooit hier van terugkomt, de tijd zal het leren. Maar duidelijk is dat egocentrisme van groter belang is geworden en solidariteit naar de achtergrond is verdwenen.

Vrijen als tijdverdrijf.

De seksuele revolutie, de provo’s en de vrije liefde in de jaren 60 van de twintigste eeuw veroorzaakten een andere kijk op de beleving van erotiek. Onder invloed van de kerken heerste aanvankelijk nog de opvatting dat seksualiteit beleefd diende te worden als het huwelijk tussen man en vrouw was gesloten. Echter, de ontdekking van de anticonceptiepil, had als bijeffect dat vrijen steeds minder werd gezien als mogelijkheid tot het krijgen van kinderen. Momenteel wordt vooral bij jongere mensen erotiek geconsumeerd, net als andere pleziertjes in het leven dat worden. Een tijdverdrijf dat er is om van te genieten. Op zich is daar niks mis mee, zij het dat het nogal voorkomt dat vooral het eigen plezier op de voorgrond staat en dat van de ander van minder belang is.

Volwassen.

De groei van kind naar volwassene is er eentje die niet altijd over rozen gaat. Voor de meeste mensen is het vallen en opstaan. Momenten van hemels geluk en diepe teleurstelling wisselen elkaar af. Maar ook zijn er periodes waarin het goed is vooral voor eigen belang op te komen. Echter: bij ons seksuele leven geldt dat volwassenheid zich kenmerkt door onbaatzuchtig te kunnen zijn. De beleving van het orgasme is in zichzelf een egocentrische daad, maar de weg daar naar toe eentje die in het teken van het geven staat. Het beste voor de ander over hebben staat centraal. Liefde geven leidt tot liefde ontvangen. Wie op zoek is naar het opperste genot tussen de lakens kan zich het beste zo weinig mogelijk richten op eigen bevrediging. Juist dan is de ontvanger bereid om in volle omvang te geven.

Closer Together.

Wie al pratend met elkaar overlegt krijgt te weten wat de ander fijn vindt bij het vrijen en wat niet. Richt je je hier op, dan zal vrijen een veel diepere lading krijgen, dan bij het consumeren van de daad mogelijk is. Closer Together met elkaar raken lukt dan ook niet in een enkel avondje. Het uitdiepen van verlangens kan stapje voor stapje worden opgebouwd, zodanig dat beide partners er naar gaan verlangen om weer eens samen te vrijen. Wie zich erop verheugen kan de ander te plezieren heeft de essentie van het samenzijn begrepen. Het beste voorhebben met de ander leidt tot onvergetelijke vrijages. Dat die met de bodycare lijn en erotische boxen van 210th tot nog grotere hoogtes stijgen kunnen, lijdt geen twijfel. Zij maken de avond speels en vrolijk, ze vergroten de intimiteit en zorgen voor een prachtige erotische experience!

Jan Weeber
©210th

Share this
Older Post Newer Post