Blog

Het grote dilemma bij vaginisme.

Het grote dilemma bij vaginisme.

Vaginisme.

Anne van Campenhout heeft vaginisme. Op de website van Gezondheidsplein wordt deze aandoening als volgt gedefinieerd: Vaginisme houdt in dat een vrouw niet in staat is om geslachtsgemeenschap te hebben doordat de bekkenbodemspieren die rond de vagina liggen onbewust te sterk worden aangespannen. Daardoor wordt de opening heel nauw en is het inbrengen van de penis pijnlijk of zelfs onmogelijk. Vaak lukt het ook niet om een vinger of tampon in te brengen en is ook een inwendig onderzoek bij een arts een probleem.

Film.

Nu is Anne regisseur, wat haar in staat heeft gesteld een film over dit gevoelige onderwerp te maken. Enerzijds gevoelig omdat vaginisme sterk met pijn heeft te maken en anderzijds omdat alles rond erotiek nog altijd met taboes wordt omgeven en zeker als je niet in staat bent om de liefde te bedrijven, zoals ieder ander dat kan. Althans zo wordt algauw gedacht. In de praktijk zijn er veel meer vrouwen die met dit probleem kampen. Volgens Amerikaans onderzoek komt het bij tussen de tien en de vijftien procent van de vrouwen voor. Hierbij wordt onderscheid gemaakt tussen primair en secundair vaginisme. De eerste soort duidt op een altijd al aanwezige kwaal, de andere op een dysfunctie die op latere leeftijd is ontstaan.

My fucking problem.

De film met de titel My fucking problem geeft een goed beeld van de consequenties voor de vrouw en haar partner voor de relatie en het bijbehorende liefdesleven. De term fucking wijst daarbij op de voortdurende ergernis rond de onkunde en rond de daad zelf. De documentaire geeft veel informatie, maar wisselt die af met rustmomenten waarin er juist niet wordt gesproken. Zo is er een serie aan billboards in beeld die aangeven hoezeer de reclamewereld gericht is op seksualiteit. En ook de vele seksspeeltjes worden zonder commentaar getoond. Juist het uitblijven daarvan bepaalt de kijker bij dat wat normaal gevonden wordt in de huidige maatschappij, maar een probleem vormt voor iemand met vaginisme.

Eilandjes

Toch zijn het vooral de gesprekken in de film, die de consequenties van de aandoening goed bloot leggen. Want wat als de penetratie niet lukt? De vriend van Anne geeft aan dat er nog zoveel eilandjes zijn om van te genieten. Hij duidt daarbij op erotische handelingen, anders dan de penetratie. Toch ontkomt ook hij er niet aan toe te geven dat dit naar binnen gaan desondanks toch wordt gemist. Het gevolg is dat de vrouwen die dit treft van de ene naar de andere therapie gaan, van psychotherapie, tot lichamelijke oefeningen, tot aan operaties aan toe. Natuurlijk is er vrijen met de handen en tong, natuurlijk is een massage heerlijk en zijn er vele wegen om tot een orgasme te komen. Maar zo dicht bij elkaar zijn, dat je in elkaar bent, dat wordt toch als het ultieme gezien.

Dan maar niet.

In de docu komt ook een stel voor dat zich er bij neer heeft gelegd dat penetratie niet kan en in de toekomst ook niet zal kunnen. Het ziet de toekomst niet als een verdrietig plaatje. Er zijn zoveel kwaliteiten en ambities in het leven, die de tijd kunnen vullen. Het is bijzonder dit zo te kunnen zien, maar is in feite toch ook een vorm van reduceren van eerder gestelde ambities. Als penetratie niet mogelijk is, wordt het door iets anders vervangen. Blijft dat aanvankelijk de penetratie wel degelijk het grote verlangen vormde. Reden genoeg voor veel mensen om vooral door te blijven gaan met zoeken naar therapieën om dat te bereiken.

Toeval of niet?

Om het plaatje compleet te maken worden er twee nog jonge dames geïnterviewd, waarvan de één met canules, in de vorm van een soort dildo’s van verschillende dikte en lengte, probeert haar vagina toegankelijk te maken voor penetratie, terwijl de ander zomaar ineens tot de ontdekking is gekomen dat all the way gaan toch bij haar lukt. De eerste moet in het nagesprek toegeven dat ze nog weinig succes heeft, terwijl de ander aangeeft niet op zoek te zijn geweest naar een oplossing, maar dat die zich plotseling aandiende.

Nagesprek.

Na het vertonen van de film bij jongerenomroep BNN op 8 maart jl, is er een nagesprek onder leiding van Sophie Hilbrand. Daar wordt o.a. gesproken over wat vaginisme voor de partner betekent. Een man kan heel begripvol zijn en zich bij de situatie neerleggen. Maar hij kan ook meedoen in de zoektocht naar een oplossing. Zo vertelt een vrouw dat haar partner dat probeerde door de penetratie van zeer oppervlakkig naar verder naar binnen uit te voeren. In heel kleine stapjes dus. En ging het niet, dan werd er dus gestopt. Bij deze vrouw heeft dat geholpen. Toch blijft het dilemma bestaan wat met vaginisme aan te vangen, omdat het een psychosomatische klacht lijkt te zijn, waarbij niet duidelijk is wat er nu eerst is: de pijn of de angst dat het weer pijn gaat doen.

Dilemma.

Het is al naar als iets fijns als problematisch wordt ervaren. Natuurlijk gaat iemand op zoek naar een oplossing voor vaginisme, maar maak je het met een zoektocht niet alleen maar erger? Je fixeren op een probleem lost vaak weinig op. Toch is niets doen ook niet zaligmakend. Bekend in de erotiek is de uitspraak: use it or lose it. Met andere woorden, nooit penetreren maakt dat het in de toekomst ook niet lukken gaat, zo is althans de heersende gedachte. In de uitzending wordt dan ook gezegd zo snel mogelijk naar de huisarts te gaan, omdat langer wachten de kwaal alleen maar erger maakt. Immers slechte ervaringen gaan zich dan opstapelen. De kunst is uiteraard ook te genieten van wat wél kan, in plaats van te focussen op dat wat niet gaat.

Closer Together.

Het mooiste beeld in de documentaire is het moment waarop Anne en haar vriend elkaar in bed aanhalen. Daar spreekt liefde uit. Daarmee ook aangevend dat dit geen lust is. Toch is het genieten. Blij zijn met wat je hebt is van grote waarde. Daar kan 210th bij van dienst zijn. Zo is er de massagekaars. Op een moment waarop je van elkaar genieten wilt kun je die aansteken. Dat op zich is al romantisch. Als de olie in het potje warm is geworden giet je er wat van op het lichaam van de ander. Die ervaart een warme gloed. Vervolgens kan een heerlijke massage beginnen. De spieren worden warm en los. En uiteraard kan de massage op meer spannende lichaamsdelen worden voortgezet. Vrijen zonder penetratie, maar wel Closer Together. Ook dat is erotiek in optima forma. Veel plezier daarbij!

Jan Weeber
©210th

 

Share this
Older Post Newer Post