Blog

Imagine in Parijs.

Imagine in Parijs.

Aanslagen.



Dit weekend werd de wereld opgeschrikt door terroristische aanslagen in Parijs. Op zich niet uniek, daar het niet de eerste keer was dat dit in de Franse hoofdstad plaats vond. Je suis Charlie, het lijkt nog maar zo kort geleden. Maar ook omdat er zoveel steden in de wereld, de afgelopen tijd, het strijdtoneel zijn geweest van bloedige aanslagen. De televisie toonde reportages uit Beiroet, Nigeria, Kabul, Gaza, Xinjiang -en ga zo maar door- als dagelijks nieuws en vermeed daarbij het ergste leed in beeld te brengen. Het was té erg om te laten zien..



Waarom?



Het verstand staat stil en het waarom wordt de hoofdvraag als er zoiets gebeurt. Gezinnen worden uiteen gerukt, kinderen worden wees, volstrekt willekeurig worden onschuldigen het slachtoffer van blinde terreur. Je bent als overlevende op afstand blij dat je het verstand niet hebt daders te begrijpen en de diepte van het verdriet te peilen. Want wat kun je doen? Een kaarsje branden. Je verdriet uiten op sociale media, het nieuws tot je nemen, keer op keer. Stemmige muziek spelen of luisteren misschien…



Vredeslied.


Dat laatste deed een onbekende man op een zwarte vleugel, beschilderd met een wit vredesteken, in Parijs. Hij zong niet. Dat was niet nodig. John Lennon, zelf omgekomen door een kogel, schreef bij leven het vredeslied der vredesliederen, dat iedereen kent. Dromend over een wereld waarin er niets bestaat dat het waard is om de wapens voor op te nemen. Zoals hij zingt: niets is oorlog waard, dus ook een religie of ideologie niet. Het enig belangrijke in het leven is de liefde. Imagine



Uitleg over de liefde.



Wie niet weet wat liefde is, kan het ook niet aan een ander geven. Is dat het misschien dat mensen ertoe brengt het leven van anderen te vernietigen? Bijbel en Koran zijn daar duidelijk genoeg in: de hoogste waarde is de liefde. En zij die geen geloof aanhangen leven toch zelf ook het liefst in vrede met elkaar? Waarom daar dan niet het leven op gericht? En als je de liefde niet kent: ook dat heeft Lennon uitgelegd in het lied “Love”.



Closer Together.



Het is verdrietig een column als dit te moeten schrijven. Het voelt als een nederlaag. De missie van 210th is immers juist mensen dichter bij elkaar te brengen. Closer Together. Het is alsof anderen deze idealen hebben besmeurd en een poging hebben gedaan die te doden.
Wat zij echter veroorzaken is dat allen die de liefde aanhangen zich zullen oprichten. Om te gedenken, maar ook om pal voor dat prachtige ideaal, dat liefde heet, te blijven staan. Opdat verharding geen kans krijgt en de liefde juist alle ruimte krijgt om te groeien. Dat vertrapte plantje zal de zon weer zien en bloeien als nooit tevoren!



Imagine all the people,
Sharing all the world...
You may say I'm a dreamer
But I'm not the only one
I hope someday you'll join us
And the world will live as one.



Namens Sofie Rockland, 210th en allen die leven voor en door de liefde,
©Jan Weeber.

Share this
Older Post Newer Post