Blog

Kerstverhaaltje: een prikkelende verrassing

Kerstverhaaltje: een prikkelende verrassing

Laatste werkdag.


Het is vrijdag 19 december om half zes, als Frank en Ellen tegelijkertijd bij de voordeur van hun woning staan. Het heeft gevroren die dag. Galant als Frank is, doet hij zijn handschoenen uit om de huissleutels uit zijn winterjas tevoorschijn te halen. Dat gaat niet zo gemakkelijk als anders, nu hij een zware doos onder zijn arm moet zien vast te houden. Bibberend staat zijn geliefde te wachten. Ook zij houdt een pakket vast. Ze weten niet hoe snel ze naar binnen moeten komen, nu Frank de voordeur open heeft weten te draaien.


Op de bank.


Als ze hun jassen aan de kapstok hebben opgehangen komen ze de kamer binnen. Die ochtend hebben ze de verwarming niet al te laag gezet, voordat ze naar hun werk gingen. Daardoor is het al snel behaaglijk warm in de kamer. Om kou en donker helemaal buiten te sluiten doen ze de gordijnen dicht. Ze ploffen op de bank en vallen elkaar in de armen. Zoals ze vaak doen. Knuffelen is voor hun relatie wezenlijk. Totdat Ellen zich hardop afvraagt: “Wat zou er in jouw Kerstpakket zitten?”


Van zalm tot chips.


Niet veel later heeft Frank het pakpapier van de doos gescheurd. Als de kleppen ervan open gaan zien ze de inhoud: een blikje zalm en eentje met sardientjes, een banketletter, een mok met bedrijfslogo, een zak chips, pinda’s, twee kerstballen en een piek, twee wijnglazen en een fles witte wijn en jawel… een bioscoopbon. “Leuk joh, kunnen we een keer naar de film”, lacht Ellen. Frank knikt. Hij is best tevreden. Wat mag je blij zijn als je in deze donkere dagen met iets wordt verblijd.


De zwarte doos.


“En bij jou dan?”, vraagt Frank, nieuwsgierig als hij is. Want het is al opvallend dat het pakket van Ellen niet is ingepakt in het traditionele Kerstpapier, vol met Kerstmannen en engeltjes. In plaats daarvan heeft haar bedrijf iets anders bedacht. Maar wat? Het is toch eigenlijk niet gebruikelijk een Kerstpakket te omwikkelen met luxe, pikzwart pakpapier. Wat moet dat betekenen? Of is het soms één of andere grap? Als Ellen het papier er voorzichtig af heeft gehaald houdt ze een zwarte box over. “210TH” leest ze. De zilveren cijfers en letters verraden stijl. De spanning in de huiskamer stijgt. Bij haar, maar ook bij Frank, die nog dichter naast haar is komen zitten. Zijn nieuwsgierigheid is nu helemààl niet meer te bedwingen.

 

Een schat vol verrassingen.


Als Ellen het deksel van de box heeft getild, ziet ze een schat aan verrassingen. Alles mooi ingepakt en voorzien van gestrikte bandjes, waar 210TH op staat gedrukt. Wat is dit nu toch? Als ze het eerste pakje open maakt vindt ze een badeendje. “Grappig”, zegt ze. “Nee joh, lekker!”, weet Frank, “dat is zo’n trileendje, zie je dat niet?” Vol ongeloof en met ogen als schoteltjes bekijkt Ellen het grappige diertje met een heel andere blik. En niet veel later liggen er een vibrator en een mini-vibrator op de bank, naast smartballs, een setje batterijen en een mooie flacon glijmiddel.


Enveloppen.


Als laatste tovert Ellen een envelop tevoorschijn. “Wat zou hier nou in staan, een Kerstwens misschien?”, vraagt ze zich af. Maar dat blijkt iets heel anders te zijn. In de envelop zitten kaartjes. Ze leest er eentje voor aan Frank; “Vandaag schrijven jullie allebei 2 opdrachten voor elkaar die jullie de komende week gaan uitvoeren. Houd het concept van 210th in gedachten! Eén opdracht gaat over communicatie, de andere over intimiteit.” Tsjonge dat is moeilijk. Maar wel uitdagend! “Ik weet al wat!”, roept Frank. “Sssst, nog niks zeggen”, zegt Ellen.


Kiezen.


“Jeetje El, dat je zoiets van je werk krijgt. Kreeg iedereen dat? Ook mevrouw Jansen van de kantine? En meneer Van Wezel, die altijd zo stijfjes doet?” Ellen schudt ontkennend met haar hoofd en vertelt: “Er was dit jaar een wensenlijst. Je mocht zelf kiezen wat voor een pakket je wilde. Ik zag staan “een prikkelende verrassing”. Sommigen dachten dat het iets met scherp Indisch eten te maken had. En eigenlijk wist ik het ook niet precies, maar dit overtreft mijn stoutste vermoedens, ha ha ha”.


Closer Together.


Die avond wordt het een heerlijke ervaring voor Frank en Ellen. Eerst lachen ze wat af als Frank de batterijen in één van de vibrators stopt en hij er gek mee loopt te zwaaien. Maar als hij de nek van Ellen ermee streelt, reageert ze met “mmm”. Teken voor hem om haar eens heerlijk te verwennen. Kussen, strelen, zuchtende geluiden aanhoren en handelingen afstemmen op wat zij heerlijk vindt. Frank is een kunstenaar, als het erom gaat haar een heerlijke tijd te geven. Ze voelen zich Closer Together door deze communicatie zonder woorden. Het is maar de vraag wie er het meeste geniet als Ellen een fantastisch hoogtepunt beleeft. Frank glimlacht als ze uithijgt. Hij weet: zijn prikkelende verrassing komt nog…


Jan Weeber

©210TH

Share this
Older Post Newer Post