Blog

LOVE WITHOUT LIMITS.

LOVE WITHOUT LIMITS.

Happy single?

Zijn wij mensen gemaakt om alleen te zijn? Zeker, er zijn mensen happy single. Alleen zijn is niet hetzelfde als eenzaam zijn. Moderne relaties worstelen niet zelden met de vraag: hoe kan ik volledig mezelf zijn, is het niet beter dat ieder van ons ruimschoots de tijd heeft alleen te zijn, dan wel dingen te ondernemen met anderen dan mijn partner? “We doen alles samen”, wordt nogal eens uit de mond van ouderen gehoord, jongeren huiveren er juist van, alleen al bij de gedachte. Tijd hebben voor jezelf is voor hen bevorderend voor de kwaliteit van het samen zijn. Niet de kwantiteit geldt, maar of er leuke dingen worden ondernomen, een goed gesprek gevoerd kan worden en de liefde voor elkaar wordt gevoeld.

Dating.

Het is slechts één kant van de medaille. Dat mensen toch maar moeilijk alleen blijven in het leven wordt bewezen door de wereldwijde zoektocht naar elkaar. Of het nu Tinder, Grindr, HappyPancake, Bumble en datingwebsites als Relatieplanet, Elitedating, Parship of Lexa betreft, de markt voor partner zoekenden is gigantisch en derhalve een aardig verdienmodel. Iets dat overigens niet nieuw is. Het is de natuur van de meerderheid der mensheid, die biologisch gezien op zoek is naar een wederhelft om mee te paren en kroost voort te brengen. Maar ook de zoektocht naar geborgenheid, veiligheid en zingeving aan het leven spelen daarbij een rol. Die vinden we in de regel bij die ene ware, zo wordt gedacht, maar is dat ook zo?

Louis Theroux.

In de aflevering Love Without Limits gaat Louis Theroux, Brits-Amerikaanse documentairemaker, op bezoek bij mensen met een polyamoureuze relatie. Daarover meldt Wikipedia: Polyamorie (van het Griekse poly, "veel, meerdere", en Latijnse amor, "liefde") staat voor een levenswijze waarin men open staat voor het gelijktijdig hebben van meer dan één liefdesrelatie, waarbij ook ruimte is voor seksualiteit op de voorwaarde dat het gebeurt in openheid en eerlijkheid en met medeweten en instemming van alle betrokkenen. Er wordt een groot belang gehecht aan ethiek en goede communicatie tussen partners en vaak ook met de partners van partners. Iemand die de principes van polyamorie onderschrijft en/of praktiseert heet een polyamorist.

Gekozen familie.

In Portland, in de staat Oregon van de VS, bezoekt Theroux Heidi en Jerry en hun dochtertje Piper. Heidi is therapeute en heeft tevens een kledingzaakje, Jerry werkt in de automatisering. Ze zijn al zestien jaar getrouwd, waarbinnen ze twaalf jaar een open relatie hebben. Want Heidi heeft ook nog een andere man, die Joe heet. Ze noemt hem haar wederhelft en ze zijn dan ook verloofd. Als Jerry gevraagd wordt hoe hij Joe ziet, noemt hij hem “gekozen familie”. Hij vormt voor Heidi een andere vorm van liefde. Zij is op de steun van Joe gestuit toen ze kampte met een postnatale depressie. Jerry heeft wel aan de situatie moeten wennen, maar zowel hij als Heidi vatten het samen met de term compersie: blij kunnen zijn met het geluk van de ander. De gunfactor dus. Ze concluderen dat ze er allebei baat bij hebben en er geen schade valt te ontdekken. Overigens heeft ook Joe een huwelijkspartner in Gretchen, waar hij twee kinderen bij heeft.

Naar bed.

Maar dan komt in feite het moment suprême van de reportage. Joe is op bezoek gekomen en blijft bovendien slapen. In de huiskamer wordt een tweepersoonsbed in gereedheid gebracht voor Heidi en Joe. Dat betekent dat Jerry, Heidi’s echtgenoot, de trap op moet naar boven om daar alleen te slapen. De vraag van Louis Theroux is dan ook aan Jerry: wat als jij naar beneden moet en in de huiskamer hoor je geluiden die wijzen op het bedrijven van de liefde door Heidi en Joe? Hij antwoordt dat hij dan stommelend de trap af zal komen, zodat het vrijende stel gewaarschuwd wordt. Maar… dat zegt hij veelbetekenend met een diepe zucht. Wie de beelden ziet voelt dat er iets is dat wrijft, iets dat met het verstand mogelijk is uit te leggen, maar bij het gevoel frictie geeft. Het roept de vraag op of zo’n polyamoereuze relatie wel eeuwig stand houdt.

Valkuilen.

Polyamorie vereist dat er geen jaloezie is, het tegengestelde van compersie. Voor veel mensen is dat niet uit te sluiten, zeker als een seksuele relatie met een derde partij overgaat in verliefdheid. Jaloezie kan juist dan de kop opsteken en overgaan in de angst dat de eigen relatie niet standhoudt. Wie dat ervaart kan maar beter niet aan een polyamoureuze verhouding beginnen. Daarnaast moet polyamorie logistiek gezien mogelijk zijn. Het is immers omgeven door afspraken, regels en ook organisatie. Het moet passen in het huidige drukke bestaan van alle dag. Ook moeten polyamoureuze stellen bestand zijn tegen het commentaar vanuit de leefomgeving. Gaat die knagen dan kunnen die opmerkingen een mens ongelukkig maken. Tot slot: eerlijkheid en gelijkwaardige (machts-)verhoudingen zijn cruciaal.

Closer Together.

Polyamorie is te begrijpen als we ons realiseren dat we biologisch gezien niet monogaam zijn. Het vergt heel wat gesprekken om tot zo’n verhouding te komen, maar daarbij moet gezegd dat dit niet tot meer bestaanszekerheid leidt. Als een monogaam stel ontevreden raakt over de relatie wordt nog wel eens ertoe over gegaan om het buitenshuis te zoeken, iets dat iets heel anders is dan polyamorie en meestal tot mislukken is gedoemd. Ieder mens zal voor zichzelf uit kunnen maken of een liefdesrelatie met meer dan één persoon tot de mogelijkheden behoort, daarmee gezegd hebbend dat niet ieder mens daartegen bestand is. Het is dan ook niet een uitstapje buiten de deur, maar een emotionele rollercoaster. Lukt het, dan kan dit tot geluk van meerdere mensen zijn. Zo niet: wees Closer Together met die ene ware!

Jan Weeber
©210th
Share this
Older Post Newer Post