Blog

MeToo?

MeToo?

Weinstein.

Harvey Weinstein is niet zomaar iemand, hij is een grootheid in de filmindustrie. Samen met zijn broer Bob is hij oprichter van Miramax, de filmmaatschappij die later wordt gekocht door het grote Walt Disney Pictures. Hij staat als producent achter grote kaskrakers als The Thin Blue Line, Seks Lies And Videotape, Reservoir Dogs, Pulp Fiction, Shakespeare In Love en Gangs In New York. Maar Weinstein is ook al heel lang een veel bekritiseerd personage. Is een film af, dan knipt meneer er lustig op los om het toegankelijker te maken voor het grote publiek. Iets dat tegen het zere been van de makers is. Hij snauw en grauwt er op los en hij organiseert grote feesten om stemmers op zijn films te paaien, voorafgaand aan de Oscarnominaties. Iets dat de Oscarorganisatie er toe dwong om dit soort campagnes te verbieden.

Misbruik.

Geen gemakkelijke man om mee te werken derhalve, maar dan komt de Washington Post in oktober jl. met het bericht dat Weinstein ook zijn handen niet thuis kan houden, in de aanwezigheid van vrouwen. Maar liefst acht keer heeft hij een aanklacht van seksuele intimidatie aan de broek gekregen en even zo vaak heeft hij hiermee in verband een schikking met de betreffende vrouwen getroffen. Weinstein reageert gepikeerd en klaagt de krant aan. Maar dat opent de deur voor nog meer beschuldigingen aan zijn adres. Er wordt nu zelfs van verkrachting gesproken en grote namen als Gwyneth Paltrow, Angelina Jolie en Rosanna Arquette zeggen door door Weinstein te zijn aangerand. *)

MeToo.

Al een jaar of tien strijdt activiste Tarana Burke voor openheid rond seksuele intimidatie. Vrouwen die het meegemaakt hebben herkennen zich in haar slogan “MeToo”. Maar als actrice Alyssa Milano via Twitter vrouwen oproept de hashtag MeToo te gebruiken, barst het pas echt los. Wereldwijd wordt er op gereageerd. Overal ter wereld komen verhalen van aanranding en verkrachting los. Op zich niet verwonderlijk: veel carrières van vrouwen komen pas echt van de grond als daartoe het seksueel behagen van een man aan vooraf is gegaan. Het is bekend in de modellen- en filmwereld, maar ook menig secretaresse of anderszins ondergeschikte moet zich ongewilde aandacht laten welgevallen. Het is een ernstig delict, dat niet moet worden onderschat. De ongewenste intimiteiten bij de jaarwisseling in 2015 in Keulen en de uitspraak van Amerika’s president Donald Trump over pussy grabbing spreken boekdelen. En wat te denken van Monica Lewinski en de dikke sigaar van Bill Clinton? Of het mondwerk van de Nederlandse actrice Carice Van Houten om bij acteur Tom Cruise in het gevlij te komen?

MeToo

Definitie.

Maar wat is dan seksueel geweld of intimidatie? De omschrijving van het begrip zegt: “Seksueel misbruik of seksueel geweld omvat alle seksuele handelingen die iemand gedwongen wordt uit te voeren, te ondergaan of getuige van te zijn. Bijvoorbeeld gedwongen worden iemand seksueel te bevredigen, zich voor iemand moeten uitkleden, aangeraakt worden of in een lichaamsopening binnengedrongen worden.” Toch wordt dit begrip, ook bij de MeToo campagne, veel breder getrokken. Er horen ook seksueel getinte opmerkingen of grappen bij, een hand op bil, rug, been of schouder, een ongevraagde kus, in feite een breed scala aan zeer ernstige tot eigenlijk onschuldige benaderingen van de ene richting de andere persoon. Kortom, appels (geweld) en peren (intimidatie) worden op een hoop gegooid en dat maakt het lastig om te kunnen meten in hoeverre al die “MeToo’s” terecht zijn.

Is meten wel weten?

Het antwoord op deze vraag luidt ondubbelzinnig nee. Een voorbeeld uit een heel andere hoek dringt zich op. Als de media melden dat er in ons land maar liefst een miljoen gebruikers zijn van antidepressiva, dan wordt dat als voor waar aangenomen. Het blijkt immers uit gemeten cijfers. De conclusie bij een programma als Radar is dus: er zijn een miljoen mensen die tegen hun depressie pillen slikken. Wat niet aan de orde komt is dat antidepressiva ook voor andere aandoeningen worden voorgeschreven. Zo worden ze bij een scala aan stoornissen geslikt, zoals slaap- of eetproblemen, PTSS, paniek, angsten etc. Daarbij zijn er veel mensen die zo’n medicijn slechts een enkele keer slikken, maar toch bijdragen aan dat getal van een miljoen. Letten we daar wel op, dan is er juist een dalende trend in het gebruik zien. Kortom: meten vraagt om nuances en laten de media daar nu juist niet zo sterk in zijn. **)

Bewijs.

Omdat de definitie van seksuele intimidatie zo breed is, blijkt het moeilijk bewijsbaar of er sprake is geweest van een delict. Bij aanranding kunnen blauwe plekken op de huid een bewijs vormen. Bij verkrachting kan een inwendig onderzoek dat. Maar als er iets onwelvoeglijks gezegd is, of er is bijvoorbeeld ongevraagd een aanraking geweest, dan blijft het bij het woord van de één tegen dat van de ander. Hier bewust genderneutraal omschreven. Hoewel het vooral vrouwen zijn die het slachtoffer zijn, komt het ook bij mannen voor. Daarbij gezegd dat in de creatieve sector het ook voorkomt dat men heel bewust hoger op de carrièreladder komt door seksuele gunsten te verlenen. Van spijt achteraf is niet altijd sprake.

Opvoeding.

Is het wel zo duidelijk welk seksueel gedrag toelaatbaar is en wat niet? Men kan wel concluderen dat bepaalde dingen zo klaar als een klontje zijn in het leven, het is de opvoeding van kinderen die dit van jongs af aan moet aanbrengen. Als wordt aangeleerd dat je van andermans spullen af dient te blijven, dan geldt dat ook voor lijf en leden van een ander. Gaat het gesprek aan de eettafel over pesten, dan kun je ook aangeven wat je niet over iemands uiterlijk of geaardheid dient te zeggen. En wel zo vroeg beginnen, dat het niet de school is waar het kind daar het eerst over hoort. Maar dat doen we in ons beschaafde Nederland toch al? Graag wijzen we dan naar andere culturen, waar dat niet zou plaatsvinden. Maar kijken we naar het vrouw onvriendelijke gedrag van sommige studentenverenigingen, dan past ons de nodige bescheidenheid op dit punt.

Closer Together.

Ongewenste seksuele intimidatie vormt het tegengestelde van Closer Together. Wie het beste met de ander voor heeft houdt rekening met hem of haar. Het probeert de ander te begrijpen en daar naar te handelen. De één heeft een olifantenhuid als het gaat om toespelingen, de ander is daar te gevoelig voor en al gauw geraakt. Hetzelfde geldt voor aanrakingen. Dat wat de ene persoon de rillingen geeft, wordt door de ander juist gewaardeerd. Het zijn die nuances die het samenleven spannend en interessant maken. Echter: zodra er sprake is van mentaal of fysiek geweld, dan worden er per definitie (!) grenzen overschreden, zeker in een machtsongelijke situatie. Natuurlijk staat iedereen in zijn of haar recht om MeToo op sociale media te posten. Wie weet draagt het bij aan een discussie over dit onderwerp. Maar laat het dan geen overwaaiende hype worden, waar er al zo veel van zijn.

Jan Weeber
©210th
*) Bron: Wikipedia
**) Bron: Even Slikken: boek Christaan Vinkers & Roeland Vis

 

 

 

Share this
Older Post Newer Post