Blog

OH MAGAZINE TWEE JAAR LATER

OH MAGAZINE TWEE JAAR LATER

Oh Magazine.

Het is 2015 als op deze website de eerste (klik hierna) blog het levenslicht ziet naar aanleiding van het verschijnen van Oh Magazine, erotische tijdschrift voor vrouwen. Ik stel aan enkele dames de vraag of ze denken of het kwartaalblad een succes kan worden in tijden dat erotische verhalen gratis te lezen zijn op internet en foto’s van spannende heren op hetzelfde medium in overvloed vindbaar zijn. Uiteraard wisselen de antwoorden. Toch voert het argument dat het de fantasie dient te prikkelen de boventoon. Dat deze blog twee jaar na dato geschreven kan worden bewijst in elk geval bestaansrecht. Wat brengt (klik hierna) Oh Magazine in 2017 tegenwoordig? Ik sla het nieuwste nummer er maar eens op na.

Uiterlijk.

Tijdschriften hebben allang niet meer allemaal meer een standaardformaat. Door een afwijkende papierafmeting kan er onderscheid benadrukt worden tussen de vele titels in het schap van de bladenverkoper. Ik pak er een meetlint bij en vind een hoogtebreedte verhouding van 19 bij 24,5 en een dikte van 0,8 centimeter. Op de glanzende kaft na is het geen glossy. Het papier is zacht. Zou de gedachtegang bij de keuze van het materiaal geweest zijn dat die zachtheid beter bij de vrouw past? De dikte is behoorlijk: 164 pagina’s, waarvan er slechts 5 (!) met reclame gevuld zijn. Zouden er meer bladen zijn met zo weinig advertenties? Een flink pluspunt dat een klant niet in feite een half blad koopt, omdat de andere helft ervan uit reclame bestaat.

Lekker voor vrouwen.

Een vervolgvraag die ik mijzelf stel is of ik in een reguliere winkel het blad zou durven kopen. Er hangt om erotiek immers nog altijd een sfeer van heimelijkheid. Dat is bij Oh Magazine geen probleem. De cover wordt gesierd met een mooie afbeelding van Beertje Van Beers. Haar blote borsten worden bedekt met een titel in de krullerige letters van een artikel. Ook de andere onderwerpen worden op de kaft vermeld, maar nergens schreeuwerig of ordinair. Leuk is de woordspeling van Oh Magazine: lekker voor vrouwen. Het leest als “niet voor jullie heren, maar voor ons, vrouwen” en tevens als “een snoepje voor de dames”.

Giph en ik.

Om in de sfeer te blijven: het hoogtepunt van dit nummer wordt gevormd door de dialoog tussen Stella Bergsma en Ronald Giphart. Collega-schrijvers. Het artikel is niet geschreven door een journalist, maar door Stella Bergsma zelf en dat betaalt zich van meet af uit. Stella kan namelijk schrijven en wel op zo’n manier dat je meteen in het artikel zit. De humor spat er van af, maar ook de bijzondere schrijfstijl. Het zal wel persoonlijk zijn, zo ben ik bijvoorbeeld ook fan van Joke Van Leeuwen. Wordt er iets bijzonders toegepast in een schrijfstijl en komt dat natuurlijk over, dan ontstaat vanzelf de zin om door te lezen. Wat te denken van “jump cuts”, woorden die worden weggelaten, waardoor zinnen krachtiger overkomen. Of schrijven nu echt masturberen is, zoals Giphart beweert? Ik twijfel daarover. Is het niet zo dat men schrijft vanuit reeds aanwezige opwinding, of dat het schrijven die juist veroorzaakt?

Het beeld.

Oh Magazine is een erotisch blad en dus past daarin een fotosessie met een naakte Beertje Van Beers. Ze is inmiddels 44 jaar oud en ziet er bijzonder goed geconserveerd uit. Zou ze zich realiseren dat ze een uitzondering vormt op al de andere vrouwen van die leeftijd qua uiterlijke schoonheid? Het ideaalbeeld gefotografeerd. Dat is anders bij het item “We zullen doorgaan” over ouder worden en het liefdesspel. Van grote schoonheid is ook Rebecca Van Der Wurf, eigenares van Pleasurements, een Amsterdamse winkel waar lingerie uit het topsegment gekocht kan worden. Ze vertelt over haar fantasieën en laat zich fotograferen in dat wat ze verkoopt. Toch zegt ze meer voyeur dan exhibitionist te zijn.

Verhalen.

Er is tevens erotische fotografie (o.a. van heren wiens edele delen niet worden weggewerkt achter vijgenblaadjes en dergelijke) en kunst te vinden, maar een hoofdmoot wordt gevormd door de verhalen, die geschreven zijn door Nikkie Van Lierop, Susan Smit en Georgina Verbaan. De boekenreeks van Fifty Shades heeft aangetoond dat vrouwen ontvankelijk zijn voor het geschreven woord, op het gebied van erotiek. Ook als het heel specifiek is. Of misschien wel juist als details nauwkeurig worden beschreven. Niet zoals bij mannen om direct opwinding bij te ervaren, maar om de fantasie op te wekken en als handleiding. In de verhalen wordt er gepijpt, gelikt, geneukt enzovoort. Zoals Stella Bergsma zegt: “Alsof vrouwen altijd charmant en nooit goor zijn. Altijd met een condoom om schrijven”.

De aanschaf.

Bij het blad hoort een (klik hierna) website. Het vormt een beknopte aanvulling. Tevens kan het tijdschrift op die plek worden besteld, zodat de clientèle er niet voor uit de deur hoeft. Dat kan per los nummer of per vier nummers (in feite een jaarabonnement). De prijsstelling is alleszins redelijk. Waarbij het de vraag blijft waarom men dat zou doen. Wat is de meerwaarde boven de vrijelijk verkrijgbare erotische teksten en foto’s op internet? Ondanks alle E-readers van nu blijft het een feit dat de meeste mensen graag een kwaliteitsproduct als een goed leesbaar blad fysiek in handen willen houden. Daarbij gezegd, dat met Oh Magazine bewezen wordt dat erotiek alles behalve ranzig hoeft te zijn. Eerder classy en luxe. Wil een lezer(es) na een drukke werkdag ontsnappen aan de ernst  van het dagelijks bestaan, dan biedt Oh Magazine eens wat anders dan dat. Sofie Rockland, eigenares van (klik hierna) 210th zegt: "Intimacy is one of the most beautiful given things in the world." Oh Magazine zit in feite op diezelfde lijn!

Jan Weeber
©210th

 

 

Share this
Older Post Newer Post