Blog

POEZENPRAAT.

POEZENPRAAT.

Wel voor de poes.

„Bij een wekelijkse studentenborrel draait het bij vrouwen toch al snel uit op seksverhalen”. Het is een quote uit de mond van Tess Wemeijer, in Groningen gynaecologe in opleiding en momenteel werkzaam bij het MST Enschede. Daarmee weerlegt zij dat het vooral mannen zijn die met elkaar praten over dat wat over het algemeen als een taboe wordt ervaren: seks. In dagblad De Telegraaf doet zij onder de titel “Wel voor de poes” verslag van wat zij heeft ervaren tijdens haar studietijd. Dit naar aanleiding van een boek dat zij samen met collega Loes Hegeman, arts chirurgie van het Isala ziekenhuis te Zwolle, schreef over het wel en wee van de vagina, “Poezenpraat” genaamd. De achterflap van het boek vermeldt: “Alle ins en outs over het wonderlijke vrouwenlichaam willen weten? Stiekem last van brandende vragen over seks, soa’s, onenightstands, wilde nachten en probleemvagina’s? Poezenpraat is een musthave voor iedereen die zijn of haar kennis wil vergroten over allerlei pikante taboeonderwerpen.”

Taboe.

En daarmee is het woord gevallen: het taboe. In genoemd artikel wordt de zin: “daarom kwamen veel meiden naar ons toe met vragen die ze niet aan de huisarts durfden te stellen” opgetekend uit de mond van Wemeijer. Anno nu zijn Groningse studentes, afkomstig uit alle delen van het land, blijkbaar nog steeds niet zo ver open over seks te spreken met elkaar, althans niet gedetailleerd. Net als bij de mannen is keuvelen niet het probleem, zeker niet als er flink om gelachen kan worden. Maar elkaar het naadje van de kous vragen, of een intiem probleem aansnijden dat is heel andere koek. Het taboe is dusdanig groot dat beide aanstaande artsen pas daarvan vernamen toen bij hun medestudentes bekend werd welke studie zij deden, die van vrouwenarts. Wie in de dienstverlenende sector werkt merkt al gauw of een client het achterste van de tong laat zien, of zich toch niet goed durft uit te spreken. Tess en Loes merkten dit ook op tijdens hun spreekuren.

Cultuur.

Men zou gauw kunnen concluderen dat dit nu eenmaal het gevolg is van de behoudende culturen die in Nederland hun intrek hebben genomen. Landen waar de seksuele revolutie van de jaren 60 van de twintigste eeuw zich niet heeft voltrokken. Landen waar mannen en vrouwen bedekt gekleed gaan, ook als het hoog zomer is en waar men gekleed een douche neemt en vrouwen nog onrein zijn zodra de tijd van de maand zich aandient. Dat gaat hier echter niet op, allereerst omdat Groningen in, wat men in De Randstad, het “Hoge Noorden” ligt en als gevolg minder allochtone inwoners heeft dan de andere vier grotere steden. Maar vooral om de eerder genoemde oorzaak: de universiteit van de stad trekt studenten uit heel Nederland en de wereld. Anders gezegd: de westerse cultuur overheerst in de samenstelling van de inwoners. Daarmee is ook eventuele Groningse nuchter- of geslotenheid ook geen argument voor eventuele vermijding van het onderwerp.

Zie je wel?
Schaamte is net als angst een slechte raadgever. Wie getroffen wordt door een ongemak verbergt dat het liefst, een ander hoeft daar niets over te weten. Het is een logische reactie. Dit kan echter leiden tot mentale schade. Het is niet goed voor de mens in een situatie van psychische nood en een toestand van eenzaamheid te verkeren. Gedeelde smart is immers halve smart. Toch is de gedachte “ik zal wel de enige zijn die dit heeft”, vrij algemeen. Het is een vreemde gedachte. Het zou een wereldwonder zijn als dat zo zou zijn, alles is al eens voorgekomen, er is niks nieuws onder de zon. Het is dan ook niet voor niks dat het boek Poezenpraat een vignet op de achterkant draagt met daarop de tekst: “zie je wel, ik ben niet de enige”. Tess zegt daarover: “het is algemeen bekend dat vrouwen gecompliceerde wezens zijn. Maar er is een stuk minder bekend over onze vagina. En als wij er al wat over weten, dan is het vaak een taboe om hierover te praten. Dat is zonde!”

Humor.

Er zijn inmiddels vele naslagwerken over seksualiteit verschenen en wie niet naar de boekwinkel wil kan terecht op de website van Sense. Die worden in de regel geraadpleegd als er problemen zijn. Eigenlijk is dat jammer, maar begrijpelijk. Goede informatie kan veel ellende voorkomen. Als dan de informatie is ingepakt in iets dat je graag lezen wilt slaat het aan voordat je in de penarie zit. Het de hoofdreden waarom de beide dames hun boek doorspekt hebben met grappige en leerzame anekdotes uit hun studententijd. Een vrolijk boek wordt immers veel eerder erbij gepakt dan een bundel droge stof. Een boek dat gaat over de hoed en de rand, dat onderwerpen aanpakt waar niet over gesproken wordt. Tess en Loes wijzen hierbij bijvoorbeeld op het onderwerp masturbatie, een onderwerp dat tot één van de grootste taboes behoort.

Zelfverzorging.

Het onderwerp masturbatie is op deze website meerdere malen besproken. Deze daad is normaal en niets om je voor te schamen, maar er zijn situaties waarin dat te gemakkelijk gezegd is. Opgegroeid in een gelovig gezin kan er een verbod op rusten, is er nooit over gepraat dan kan er een zondig gevoel aan overgehouden worden of wordt er ernstig aan eigen verstand of neigingen getwijfeld. De schaamte verklaard. Toch is masturbatie niets anders dan zelfverzorging. Biologisch gezien ontstaat de behoefte eraan vanzelf. Of je eraan toegeeft hangt van omstandigheden af, maar er is niets menselijks vreemds aan. Deze vorm van zelfverzorging is een ontdekkingsreis naar dat wat fijn gevonden wordt en naar wat niet. Komt er een partner in beeld dan zijn gesprekken over vormen van beleving van seksualiteit zo veel gemakkelijker te houden, dan zonder die ervaringen en wetenschap.

Closer Together.

Kennis over eigen lichaam is cruciaal. Vandaar het boek Poezenpraat, speciaal geschreven voor vrouwen. En ook voor mannen die geïnteresseerd zijn in hun vrouwelijke partner. Allebei het boek gelezen, dan is er gespreksstof te over om met elkaar over te praten en begrip voor elkaar te ontwikkelen. Een dergelijk boek hoeft ook niet direct een vraagbaak bij problemen te zijn. Het kan juist ter voorkoming daarvan nuttig zijn. Kennis maakt macht. Een humorvol boek sluit bovendien haarfijn aan bij de speelse opdrachten die 210th verstrekt bij al haar producten. Intimiteit kan daarmee gevierd worden en stellen raken erdoor Closer Together, omdat niet alleen het vrijen een feestje voor twee wordt, maar ook de communicatie met elkaar de liefde vergroot. Of het nu gaat om piemelpraat of poezenpraat, dat wordt lachen met z’n twee!

Jan Weeber
©210th

Share this
Older Post Newer Post