Blog

Pornografie, de lasten en de lusten.

Pornografie, de lasten en de lusten.

Porno


Pornografie is van alle tijden. Blijkbaar heeft men, reeds vanaf de oudheid, de behoefte om beelden te zien van de menselijke daad. Wie zich een beeld wil vormen op het gebied van de ontwikkeling van seks en pornografie kan eens een bezoekje brengen aan het Seksmuseum te Amsterdam. Hoe groot het taboe rond dit onderwerp ook is en was, hoe met name de kerk geprobeerd heeft de behoefte aan seks te kanaliseren, de belangstelling voor het onderwerp blijkt niet te onderdrukken. Niet zo onlogisch, waarom zijn wij hier op aarde? Is dat niet simpelweg om de soort in stand te houden? Althans biologisch gezien.


Boekjes.


Ik weet het nog zo goed, dat ik het eerste pornoboekje in handen kreeg. Het was op de lagere school, in de zesde klas. Ik schrijf het jaar 1968. Er stonden enkele naakte dames in. Gezien mijn fotografisch geheugen, zie ik het nog voor me. Eén ontklede dame zit op een antiek fauteuil. Puberjongetje zag een paar stevige borsten en daar waar de dame in kwestie haar spannendste plekje had, werd dit bedekt door een stevige toef bebossing. Achter de stoel stond een tweede dame. Zelfde borsten. Twee paspoppen zo leek het. Op een dag liep ik, zoals gewoonlijk, van school naar huis. Twee vriendjes kwamen van achter aanfietsen. “Kijk eens, ha ha ha”, schaterden ze, toen ze naast mij stopten. Ze hadden een boekje, met uitklappagina. Daarop was een stel aan het negenenzestigen. Ik had nooit vermoed dat zoiets kon.


Bioscoop.


Wilde je bewegende beelden bekijken van de daad, dan was je in grote steden aangewezen op peepshows, bananenbars en meer van dat soort etablissementen. In mijn stad Groningen ging je naar De Beurs. Het is naast De Korenbeurs aan De Vismarkt gelegen. Naast het café, dat nog altijd bestaat, had je een klein bioscoopje, dat inmiddels al heel lang gesloten is. Destijds kon je er blote films zien. Vandaar dat elke stoelzitting van een plastic folie was voorzien. Je weet tenslotte maar nooit of… ach laat maar. Dit vond premier Van Agt van het CDA in 1977 zelfs nog te gortig, toen de filmcensuur werd afgeschaft en stelde de vijftig stoelen regel in voor erotische bioscopen. Jawel, ik heb er Deep Throat gezien. Een alles behalve opwindende rolprent, maar wel spraakmakend destijds. Wat wil je ook: een clitoris in je keelholte, wie bedenkt zoiets?


Video.


Inmiddels naar een klein Drents dorpje verhuisd, was daar ineens de plaatselijke videotheek. In een woonhuis, een plaatsgenoot zag blijkbaar brood in deze handel, stonden Lundia-rekken opgesteld met video’s van allerhande genres. Op de hogere planken stonden ze: de films met erotica. Op videobanden van het VHS-systeem, dat in 1976 door JVC op de markt was gebracht. Van mindere kwaliteit dan VCC of Betamax. Maar wel het systeem waarop porno werd uitgebracht. De betere systemen dolven daardoor het onderspit. “Het is hier horen, zien en zwijgen”, vertrouwde de uitbater mij toe. Ik had voor hem het kaft voor het reclameboekje ontworpen. De meeste mensen namen drie films mee. Met reden: bovenop lag de reguliere film, onderop de kinderfilm en daartussen de porno. Bijna onzichtbaar dus voor het kroost als je weer thuis kwam.


Bulletin Boards en Internet.


Toen ik mijn eerste Windows 3.1 computer kreeg, was die nog niet op internet aangesloten. Wel kocht ik er een inbel-modum bij. Dan kon je op Bulletin Boards (BBS) toch bij andere computers komen voor allerhande informatie. In gebeld zag je in witte letters op een zwarte achtergrond categorieën zoals games of software staan, maar ook erotiek. Laat dat nu de meest uitgebreide categorie zijn. Je klikte een titel van een plaatje aan en wachtte tot die was gedownload. Dat kon wel even duren, maar de grap was vooral te zien of het plaatje bood wat je er vooraf van verwachtte.
Inmiddels staat internet propvol porno. Veelal gratis. In alle mogelijke soorten. Waarvan ook soorten, die niet door de beugel kunnen en geheel terecht worden vervolgd door justitie. Daarnaast gebruiken veel scholen filters om kinderen tegen al te specifieke beelden te beschermen. Diverse sites gebruiken de afkorting NSFW (Not Suitable For Work) om gebruikers te waarschuwen voor openlijke content.


Pornoverslaving.


Men spreekt van een verslaving als mensen moeilijk, of soms zelfs geheel niet, weerstand kunnen bieden aan de overvloed aan porno. Er zijn hele behandeltrajecten ontwikkeld om mensen, die hier last van hebben, hun eigen wil op dit vlak weer terug te geven. Uiteraard begint dit bij de erkenning van het probleem en toegeven dat de vrije wil in het geding is. Dat is lastig door schaamte, maar ook als gevolg van het taboe dat op het onderwerp rust. Bovendien blijft het een schemergebied: is af en toe je seksuele behoefte bevredigen bij het kijken naar erotische beelden hetzelfde als een verslaving? Het antwoord “nee” ligt voor de hand en toch is het moeilijk te bepalen wanneer de behoefte omslaat in dwang.


De kracht van de natuurfilm.


Niks mis mee, met porno, zo wordt tegenwoordig vaak gezegd. Mits je het controleren kunt, dat dan wel. Maar je kunt er ook van leren. Wetend dat porno een toneelstukje is dat uitvergroot en overdrijft. En eerlijk is eerlijk: je ziet je zoon of dochter toch liever een ander beroep uitoefenen, dan in pornofilms acteren waar de buren misschien ook naar kijken. Het windt op en dat kan heel goed passen in een voorspel. Sommigen zetten alleen het geluid van een “natuurfilm” aan om samen in de stemming te komen. Zoveel mensen, zoveel wensen. En toch: iets dat zo toegankelijk is, kan ook zijn kracht verliezen. Heb je alles al eens gezien, hoezeer winden bepaalde seksueel getinte situaties dan nog op, als die zich in het echte leven voordoen? Het is aan ieder voor zich, om daar een passend antwoord op te hebben.


210th.


De verbeelding is iets waar 210th veel aandacht aan besteedt. Daar horen verleiding, uitdaging, romantiek, intimiteit, humor en communicatie bij. Alles verwerkt in speelse opdrachten. Die kunnen leiden tot, bijvoorbeeld, een rollenspel. In zekere zin speel je dan in je eigen erotische film. Niet als toeschouwer, maar als acteur. Lukt dat, dan ben je samen met je partner tot in het diepste van lichaam en geest bij elkaar betrokken. Creatief als dat jullie zijn, kan er ook een scène uit een erotische film worden nagespeeld. Speelse liefde is iets dat ook achteraf veel voldoening schept. Closer Together, that’s the name of the game. Veel plezier daarbij!


Jan Weeber
©210th

Share this
Older Post Newer Post