Blog

SCHRIJVER VOOR 210TH (deel 3).

SCHRIJVER VOOR 210TH (deel 3).

Het wordt een traditie, zo aan het eind van het jaar, dat blogschrijver en columnist van 210th, Jan Weeber aan het woord is over de twaalf maanden die achter ons liggen. De kerstboom met rode ballen staat te pronken, de oliebollen zijn in aantocht, een lekker biertje in de hand (zijn vaste merk: Hertog Jan), achterover hangend in een luie stoel. En een gesprek dat ongestructureerd start, zoals hij dat graag heeft. Dat laatste is net zo kenmerkend voor hem, als dat het niet is…

 

V: Waar zullen we het eens over hebben? Anders gezegd: is niet alles al gezegd als het gaat om erotiek? Zo breed is dat onderwerp toch ook niet?
A: Dat lijkt misschien zo, maar het is een onderwerp dat zich steeds in andere richtingen begeeft. Kijk naar de geschiedenis, toen Romeinen, Grieken en Chinezen hun vaatwerk vol kalkten met voorstellingen die we nu harde porno zouden noemen. Later, in het Victoriaanse tijdperk, is het juist weer erg bekrompen geweest, tijdens de seksuele revolutie kon alles weer en nu zijn we weer behoorlijk behoudend. Zo is het al weer lang geleden dat het open net soft porno uitzond, zoals Veronica en SBS deden. Kortom, er valt altijd wat te schrijven. Zo zal volgend jaar de 210de blog over dat ene onderwerp een feit worden, hoe vind je die?

 

V: Je zegt dat we behoudend zijn geworden. Waar merk je dat aan?
A: Allereerst door de erotische business zelf. Het is geen gemakkelijke markt om in te opereren. Er rust nog altijd een taboe op erotiek. De hotels die erotische producten voeren in hun collectie, kun je daarom ook met een gerust hart vooruitstrevend noemen. Anno 2017-2018 bedoel ik. Maar bijvoorbeeld ook door de MeToo campagne. Uiteraard moet elke vorm van erotiek op vrijwillige basis plaatsvinden en bagatelliseer ik ook zeker niet wat sommige mensen is overkomen. Maar ik ken ook vrouwen die het wel grappig, of zelfs als een compliment opvatten, als zij worden nagefloten. Het lijkt soms alsof de maatschappij zo verzuurt. Waar is de humor? En kunnen we met z’n allen nog wel tegen een stootje, vraag ik mij dan af. Maar ik hoop dat de MeToo discussie normaliseert en uiteindelijk ertoe leidt dat iedereen, zonder lastig te worden gevallen, over straat kan of het werk kan doen. Maar ook dat de afstand tussen mensen daardoor niet wordt vergroot. Toen ik vroeger voor de klas zat, gingen er geregeld kleuters op mijn schoot zitten. Dat moet je nu niet meer in je hoofd halen. Is het een verbetering iedereen nu te wantrouwen? Blijkbaar heeft de maatschappij een afbakening, van wat kan en wat niet, nodig. Tegelijkertijd komt het me kil over.

 

V: Wat vind je dan van het woord genderneutraal.
A: Ha ha ha, ja weer zo iets. We slaan ontzettend door. Als iemand zich daar prettig bij voelt, het is mij best, maar wie oh wie heeft om dat soort woorden gevraagd? Het staat in mijn beleving voor politieke correctheid en symboolpolitiek, en heeft weinig te maken met het dagelijks leven. Taalkundig gezien staat het woorddeel “neutraal” mij ook niet aan, omdat het gevoelsmatig iets heeft van: “wat kan mij het donderen over welk geslacht het gaat?” Schouders erover ophalen dus en dat is nu juist niet de bedoeling van de boodschap. Maar eerlijk gezegd: er is zoveel ellende op de wereld en ik vraag mij af of zoiets nou het meest noodzakelijk is om het eerst aangepakt te worden.

 

V: Iets minder zwaar: waar hecht je zelf het meest aan, seks of erotiek?
A: Als het om mijn eigen beleving gaat, dat laat ik in het midden. Maar in het algemeen gesproken hangt dat erg van leeftijd en libido af. Het liefdesspel kan verzengend zijn. Brandend verlangen om het te doen dus. Dat zal door de natuur zo bepaald zijn, maar het is mooi dat mensen op zo’n moment alle ratio kunnen laten varen en zich overgeven aan pure passie. Toch hecht ik meer aan erotiek. Die blijft namelijk, ook als de jeugdige passie niet zo vaak, of helemaal niet meer, voorkomt. Erotiek heeft meer te maken met het beste voor hebben met de ander. Is dus minder ego gericht. Het spel van de verleiding kan daar een mooi onderdeel van zijn. In mijn blogs haal ik vaak aan dat, als je je richt op het plezier van de ander, de beloning navenant zal zijn. Dat van erotiek dan pure passie komt.

 

V: Waar haal je de inspiratie vandaan voor al die blogs?
A: Ach, ik ben altijd al meer een observator dan een deelnemer aan het leven geweest. Het “waarheen, waarvoor” is mij niet vreemd. Het leven is een raadsel, de mens is een raar ras. Achtergronden, karakters, drijfveren, al dan niet verborgen agenda’s hebben altijd mijn belangstelling gehad. Kleine kinderen vragen vaak: “waarom, waarom, waarom”. Ik ben dat altijd blijven doen. En over het leven zelf moet ik je het antwoord schuldig blijven. Maar alles wordt ergens in mijn grijze massa opgeslagen en zet ik mijn vingers op de toetsen van mijn laptop, dan gaan er allerlei luikjes open.

 

V: Dus schrijven gaat vanzelf?
A: Dat nu ook weer niet. Het is een mix van kennis, zoekwerk, ervaringen en tegengestelde meningen. Verwerkt in een webtekst. Dus korte alinea’s, waarvan je hopen mag dat die ertoe leiden dat de hele tekst gelezen gaat worden, waarbij het eind van elke alinea de volgende voorspelt. Pakkende titels en uiteraard besloten met een alinea, die eigenlijk het karakter van een advertorial heeft. Wat dat betreft ben ik wel van “doe het goed, of doe het niet”. Raar eigenlijk omdat ik het leven zelf niet al te serieus neem en behoorlijk slordig, zelfs lui, kan zijn in dingen die mij niet echt interesseren. Doet het dat wel, dan ben ik juist maniakaal precies. Van “oh ik zie het wel, het komt zoals het komt” tot naarstig alles verzamelen wat ook maar iets met een onderwerp te maken heeft.

 

V: Vertel je mensen dat je over erotiek schrijft?
A: Ja hoor, daar heb ik over het algemeen geen moeite mee. Al komt het wel eens voor dat ik aanvoel dat een ontvanger van dat feit wat moeite heeft met het onderwerp erotiek. In dat geval spreek ik over 210th als een lifestyle merk. Dat kan ook gemakkelijk, want naast de erotische boxen heeft het immers ook verzorgingsproducten. Een enkele keer moet ik wel eens uitleggen dat het hier om een luxe merk gaat en mijn schrijfsels niets met pornografie van doen hebben. Wie mijn raad opvolgt om de blogs zelfs eens te gaan lezen weet ik niet. Maar dat is aan hen zelf, dat raakt me niet. Leeftijdsgenoten en jongeren vinden het juist wel interessant wat ik doe. Van hen hoor ik wel eens positieve berichten. Het is van Sofie (eigenares 210th, red.) dat ik de meeste complimenten krijg trouwens.

 

V: Hoe kritisch wil je zijn in je blogs?
A: Als ik ergens niet in geloof, dan moet ik dat gewoon kunnen zeggen. Dat doe ik dan ook en die ruimte krijg ik. Toch probeer ik mij ook voor te stellen wat mensen zouden zeggen die het tegenovergestelde beweren. Of ik zoek naar tegen argumenten op internet. Ik ben absoluut voor het vrije woord, maar dat is niet hetzelfde als onbeperkt alles eruit flappen. Goede smaak voel je aan of niet. Ik ben zelf van zo weinig mogelijk regels, leven en laten leven, maar ik had ook psycholoog kunnen zijn, omdat het bij mijn taak van schrijver hoort me in te leven in een ander. Dat laatste is in feite de basis van Closer Together nietwaar?

 

V: Kortom, je bent nog niet uitgeschreven?
A: Uiteindelijk is het gewoon werk, net als iedere andere job. De voldoening zit hierin dat ik het leuk vind om te doen. Je moet je leven toch ergens mee vullen nietwaar, dus dan maar liever de tijd besteden aan dingen die je niet tegen staan. Bovendien merk ik, door iets langere tijd te doen, dat er progressie zit in wat ik doe. Corrigeren en redigeren is lang niet zo tijdrovend meer dan toen ik net begon. Ook daar is voldoening in te vinden en die zet ik in bij het werk dat ik voor anderen schrijf, over geheel andere onderwerpen. Maar ik zie nog niet de stopdatum voor 210th aankomen, als je dat bedoelt.

 

V: Tot slot: het eind van het jaar, heb je wensen voor 2018?
A: Ik ben redelijk gezond, heb fijne mensen om me heen, een leuk appartement in de stad en krijg waardering voor wat ik doe. Dat voelt behaaglijk. Ik wens iedereen dat gevoel van tevredenheid toe. Dat omstandigheden ook zo veranderen dat dat gevoel toegelaten kan worden in ieders’ leven. En dat in ons land niet altijd het geld regeert, maar dat de menselijke maat weer gaat tellen. De haast waarmee er geleefd wordt en het gebrek aan solidariteit is best verontrustend. Iets minder inkomen en iets meer quality time, het zou goed zijn om die afweging eens te maken. Af en toe eens een paar dikke strepen zetten in die overvolle agenda. Tijd voor Closer Together inruimen dus! Maar al met al: het ga iedereen goed!

 

©210th

 

Share this
Older Post Newer Post