Blog

Schrijver voor 210th: een jaar later.

Schrijver voor 210th: een jaar later.

Het is bijna een jaar geleden, dat tekstschrijver Jan Weeber, zich aan de lezers van 210th voorstelde in een interview, dat hier terug is te lezen. Nu, begin januari 2016, is het tijd voor een vervolg. Het wordt een gesprek over perfectionisme, vrouwen en over de missie van 210th, die ook de zijne is geworden.


Het stoeltje zit lekker om hem heen, in de kamer van het kleine appartement in "zijn" Groningen. Naast hem een glas bier. Hij noemt het bij naam. Hertog Jan. In een origineel Hertog Jan glas. Want, zo zegt hij, it's gotta be perfect.

 

Perfectionisme in het glas, perfectionisme op papier?
"Papier is er niet meer bij, alles gaat digitaal tegenwoordig. Hoewel, ik schrijf ook voor Ilvy Magazine, dus ja, dan op papier. Maar dat perfectionisme, dat klopt, echter dan alleen voor dat wat me interesseert. Andere dingen kan ik rustig verslonzen. Als iets in mijn ogen niet wezenlijk is. Bipolair heet dat tegenwoordig. Precies passend bij mijn karakter. Von himmelhoch jauchzend, zum Tode betrübt, de romanticus dus. Gaat ergens mijn belangstelling naar uit dan kan ik me tot op het bot ingraven, moet ik er alles van weten en verzamelen. Aan de andere kant kan ik totaal ongeïnteresseerd andere dingen van mijn schouders laten glijden.

 

En erotiek is iets dat je nog steeds interesseert?
Nu ik richting de zestig levensjaren ga, kan ik weinig anders dan toegeven dat die interesse er altijd al geweest is. Ik kan het verklaren vanuit de heimelijkheid waarmee het in mijn jeugdjaren was omgeven. Dat triggert me. Zoals gezegd: dan wil ik er alles van weten. Daarnaast bevindt mijn leven zich ook in een interessante periode. Opgegroeid in de tijd dat het feminisme opkwam, het programma Hoepla dat de eerste naakte vrouw (heel decent achter een krant gezeten) op TV toonde, premier Van Agt die de grote pornobioscopen dacht te kunnen verbieden, de opkomst van de videorecorder waardoor porno beschikbaar kwam voor iedereen, gevolgd door internet.

 

Wat vind je daarvan de meest indrukwekkende ontwikkeling?
Dat kan niet anders dan de pil zijn, maar momenteel is het ook interessant om te zien dat vrouwen het onderwerp erotiek hebben omarmd. Kijk maar naar de erotische winkels van nu. Er komen nog nauwelijks mannen binnen, het zijn de vrouwen die zich arm kopen aan dure lingerie, speeltjes en anderszins. Vrouwen hebben die markt veroverd, omdat ze nu zelf bepalen wat onderdeel van hun seksuele leven uitmaakt en wat niet. En mannen die ze daarin volgen.

 

Dat klinkt apart, je bent zelf man. Verliest de man op die manier geen terrein?
Laten we wel wezen, de man uit vroeger tijden heeft het wel aardig verknald als het gaat om het winnen van de gunst der vrouwen. Niet dat de man daar zelf altijd schuld aan was. Geloof en voorlichtingsboekjes, ze gaven in de vorige eeuw aan dat de vrouw haar man diende te volgen en behagen. In moderne vertaling: als de man moe van zijn werk thuis kwam had meneer recht op een verzetje, de vrouw diende zich daarin te schikken. Het feminisme maakte daar korte metten mee, hetgeen in menig huishouden tot ruzie tussen echtelieden zal hebben geleid. Die tijd was toen. De moderne vrouw van nu speelt het slim. Ze geeft aan wat ze fijn vindt en presenteert het als iets dat ook aan hem het paradijs zal bieden.

 

Kortom, 210th is ontstaan in een tijd die er rijp voor is.
Zeker, dat klopt, maar dat is altijd zo. Als Bill Gates niet op een school had gezeten die was voorzien van de modernste apparatuur uit die tijd was de thuiscomputer nooit bedacht. De missie van 210th, Closer Together dus, sluit naadloos aan bij deze tijd. Na de grote porno-explosie van het internet, daalt het stof neer en zijn we terecht gekomen bij de periode, waarin we ons realiseren wat de werkelijke waarden van erotiek zijn. Communicatie, afstemming op elkaar, humor, verleiding, het vormt de geestelijke ondergrond voor het liefdesspel. Met de nadruk op het woord spel.

 

Wat vindt je omgeving van je bezigheden?
Dat is wisselend. Dat maakt me op zich niet uit. Complimenten ontvang ik graag, maar als iemand het niet eens is met wat ik doe, zegt dat niets over mij en alles over de criticus. Laten we wel wezen, erotiek is ook in deze tijd nog met een taboe omgeven. Ik kan me nog zo herinneren dat er schande werd gesproken over de boeken van Jan Cremer en Jan Wolkers. En dat heet dan nog literatuur ook. Nee, seks in boeken, het moet functioneel zijn, dan mag het. Onzin in mijn ogen. Functionele seks of functioneel bloot zijn onzin termen. Ik zie althans geen verandering in het verhaal als seks uitgebreid wordt beschreven in een boek, dat kan immers ook in één zin. De conclusie moet dan zijn: de schrijver vindt het leuk dat te beschrijven of denkt aan de kassa. Sex sells.

 

Seks verkoopt inderdaad. Hoe zuiver is die missie van 210th dan?
Met kwade zin zou je kunnen zeggen dat een mooi streven de dekmantel is om zoveel mogelijk producten aan de man of vrouw te brengen. In dit geval spreekt de ontstaansgeschiedenis van het merk dat tegen. Het is daadwerkelijk zo dat de erotische industrie er eentje is van dozen schuiven. 210th eigenares Sofie Rockland wilde dat anders. Ze bedacht iets waardoor communicatie wordt aangemoedigd. Het vergt creativiteit om zoiets als 210th in de markt te zetten. De hele setting straalt iets uit van exclusiviteit, die geheel en al in dienst staat van de beleving van twee mensen die hun best ervoor willen doen het liefdesspel op een hoger plan te tillen. En laten we wel zijn: natuurlijk moet het merk worden verkocht, voor niets gaat de zon op. Maar Sofie kennende, zou ik willen zeggen over de zuiverheid van de missie: zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten.

 

Tot slot: een jaar geleden gaf je aan te stoppen met columns als de inspiratie op was. Hoe ver is het daarmee?
Eigenlijk zit ik nooit met een schrijversblok, ook al denk ik dit jaar de honderd blogs te gaan bereiken. Ik heb met deze bezigheid dezelfde ervaring als met andere onderwerpen: hoe meer je je ingraaft, hoe meer details je tegenkomt. Er is altijd wel iets in het nieuws om over te schrijven. En dan is er dat ene talent, waar ik zelf ook erg van geniet: ik zet mijn vingers op de toetsen van mijn laptop en dan komt het verhaal vanzelf. Een vaag idee vooraf is genoeg om tot een gedegen verhaal te komen. Daarna is het schrappen en redigeren en op de website zetten. Leuk om te doen. Het vrolijke kind in mij zegt dan simpelweg: is iets leuk om te doen, dan wil je het wel vaker doen. In dat opzicht verschilt schrijven niet veel van het liefdesspel.

 

©210th

 

Share this
Older Post Newer Post