Blog

Verbod op ongewenste seks haalbaar?

Verbod op ongewenste seks haalbaar?

Wetsvoorstel.

“Alle seks met iemand die dat niet wil, wordt strafbaar. Dat komt in een wetsvoorstel te staan dat minister Grapperhaus heeft aangekondigd. Als je weet dat de ander seks niet wil, maar ook als je dat had kúnnen weten, komt strafbaarheid in beeld. Bij twijfel heb je de plicht te vragen of de ander het wel prettig vindt wat er allemaal gebeurt”, meldden de media afgelopen week. Wie een fijn liefdesspel gewend is zal dit al snel met goedkeuring begroeten. Je bent als liefdespartners immers niet anders gewend. Nee is nee. Als de wederhelft aangeeft geen zin of energie te hebben, dan laat dat niets aan onduidelijkheid over. Het is ook helemaal niet erg als een vrijage niet doorgaat, er komt vanzelf een andere keer dat de stemming wel weer optimaal is een het vrijen een hemelse ervaring wordt. No harm done!

Flirten.

Toch zijn er situaties denkbaar die de zwart-wit situatie, zoals hierboven beschreven diffuus maken. Een voorbeeld: er zijn mensen die graag flirten. Het is een vrolijk spel, waarbij het de bedoeling is een andere geïnteresseerd te doen worden in degene die flirt. Een spel ook waarvan de basis gelegen is in de natuurlijke seksuele aantrekkingskracht van de mens. Of zoals op Wikipedia is te lezen: flirten is een vorm van communicatie tussen mensen waarin met sensualiteit wordt gespeeld of seksuele interesse wordt getoond. Deze interactie kan in de vorm van een gesprek, oogcontact of aanraking zijn, maar ook via media verlopen zoals e-mail, chat, telefoon en sms. Een onderdeel is lonken: verleidelijk, uitnodigend kijken. Flirten is niet alleen luchtig communiceren. Het kan soms ook in de vorm van een zoen en soms ook meer.

Moodkiller.

“Van het één kwam het ander”, wordt vaak gezegd door mensen bij wie een flirt tot meer dan dat is uitgegroeid. Iets dat als vanzelf, bijna ongemerkt is verlopen. Achteraf wordt er vrolijk over gedaan, er is een fijne relatie, of anders een prettige one-night-stand uit voortgekomen. Echter, zoiets kan ook ineens heel anders verlopen. Zo kan een enkel verkeerd gezegd woord een moodkiller zijn, waardoor na een hele avond om elkaar heen draaien, bij één van de partners de zin in vrijen is verdwenen. Tijd om dat te zeggen. Maar is dat dan wel zo gemakkelijk, vooral als degene die het flirten is gestart opeens geen zin meer heeft? Zo iemand zal zich mogelijk door de situatie gedwongen voelen de ander het beloofde plezier te geven. Kortom: hoe bewijsbaar is het dat de seks tegen zijn of haar wil was?

Onderzoek.

In het wetsvoorstel staat dat in de casus, zoals hierboven beschreven, er onderzoek moet plaatsvinden. Concreet omschreven: de ene partner vraagt aan de ander of de seks wel de bedoeling, dan wel prettig is. De vraag die dan opkomt is of dat wel tot mogelijkheden behoort. In een situatie van terugkijken op de gebeurtenis speelt de ratio de hoofdrol, maar op het moment zelf wordt die plek ingenomen door de seksuele opwinding. Die toestand heeft gevolgen voor het brein van de mens. Zo meldt Wikipedia: de geestelijke verandering betreft een vergrote aandacht voor seksualiteit. Door vrijgave van endorfine ontstaat een gelukzalig gevoel. Dit leidt vaak tot een verminderde aandacht voor andere zaken. Zo gezegd: is het realistisch te denken dat iemand in die toestand de bijna wetenschappelijke houding aanneemt om op onderzoek uit te gaan?

Schuld en boete.

Een avondje uit, inclusief het delen van het bed, het kan leiden tot spijt achteraf. Zeker als er ook nog alcohol of drugs in het spel zijn geweest, is er de kans dat iemand denkt: wat heb ik gedaan? Dit ging veel verder dan ik heb gewild! Spijt leidt niet zelden tot gevoelens van wrok. De mens is vaak geneigd de schuld van iets dat mis is gegaan bij een ander neer te leggen. Valse aangiftes van ongewenste intimiteiten in bijvoorbeeld het onderwijs zijn daar het bewijs van. De aanhef in het wetsvoorstel spreekt van “alle seks met iemand die dat niet wil, wordt strafbaar”. Dat voorstel gaat daarom voorbij aan de mogelijkheid om er samen uit te komen in een gesprek. Schuld en boete vormen de boodschap. Dat is weliswaar duidelijk, maar gaat aan iedere nuance voorbij.

Bewijs.

Het moet hier gezegd: natuurlijk moet iedere vrijage berusten op wederzijdse goedkeuring, liever nog: op basis van wederzijds plezier. Aanranding, verkrachting, of welke andere vorm van ongewenst seksueel gedrag, het moet keihard worden aangepakt. Hiervoor geldt niets anders dan voor welke misdaad ook: de dader moet gevonden en gestraft. Ongewenste intimiteiten grijpen diep in iemands persoonlijk leven en kunnen tot schade leiden die moeilijk te overwinnen is. En toch zal iedere rechter voor een dilemma staan, want hoe sterk is het bewijs in een zaak? Bij aanranding en verkrachting kunnen die aantoonbaar zijn, maar in veel gevallen zal de bewijslast bestaan uit het woord van het slachtoffer tegenover het woord van de dader.

Rechtzaak.

“Ik heb toch gevraagd of je wel wilde?”, zegt de één. “Dat heb je helemaal niet gevraagd”, zegt de ander. “Ach wel joh, je hebt het misschien niet gehoord door alle drank die je op had”. De rechter kijkt van de één naar de ander, van de ander naar de één. En nu? De minister zegt hierover: “nee is nee, maar geen 'nee' betekent nog geen 'ja'. Als de ander zich niet helder uitspreekt, heb je volgens de minister de plicht te onderzoeken of diegene wel echt seks wil. Als iemand verstijft of op een andere manier signalen afgeeft moet je alert zijn en vragen stellen. Wie zich daar niets van aantrekt, is mogelijk strafbaar.” In deze zin komt de twijfel duidelijk naar voren: iemand moet op het moment suprême zich duidelijk uitspreken. De vraag is: wat is duidelijk? Het voorstel gaat niet zo ver als in Zweden waar het verplicht is elkaar toestemming te vragen voor een vrijpartij.

Closer Together.

Als gezegd: iedere misstand op seksueel gebied moet worden tegengegaan. Maar of dit wetsvoorstel van Grapperhaus helderheid brengt moet ernstig worden betwijfeld. Sterker nog: het mag de vraag zijn of dit zodanig is te omschrijven, dat sluitend bewijs, indien er geen fysieke sporen zijn, wel te omschrijven is. Wel zijn dit soort ongewenste en nare toestanden een smet op wat zo mooi hoort te zijn: de erotiek. Wie respectvol met de ander omgaat zal die nooit en te nimmer verdriet willen doen door eigen zin door te drijven. Het plezier van vrijen zit juist in het de ander naar de zin willen maken, in de wetenschap dat de beloning niet uit zal blijven. Closer Together is the name of the game. Het heet niet voor niets het spel der liefde. Dat het zo mis gaat soms, komt dat omdat zoveel mensen tegenwoordig seks kunnen loskoppelen van liefde? De vraag is gesteld…

Jan Weeber
©210th




Share this
Older Post Newer Post